Doortjes creatieve site

2011-07-24T11:50:00.001-07:00

Hier plaatjes voor diverse gelegenheden. Voor de vakantie van Laura en Johan in Zeeland, voor de nichten, die de vierdaagse van Nijmegen hebben gelopen en nog wat andere creatieve uitspattingen.Kijk en laat je verrassen.

2011-02-09T04:13:00.001-08:00

Hier dan nog enkele nieuwe mandala;s
5 Juni gaat het officieel gebeuren en mag ik alle plaatjes ( 54 ) tentoonstellen.

Nog meer mandala's

2011-02-09T04:08:00.001-08:00

Mijn mooiste mandala's

2011-01-17T13:13:00.001-08:00

Dit zijn mijn nieuwste mandala's die ik aan het ontwerpen ben voor de tentoonstelling in het Arboretum in Juni. Ik ben er wat trots op, dat ik zulke mooie heb, dat ze zo bijna perfect uitvallen.

2010-08-11T10:47:00.000-07:00

Naar het Strand

2010-08-11T10:44:00.001-07:00

Vandaag een day off gepakt, of , op zijn Hollands, een snipperdagje genomen.

Madam ging naar het strand, in Vlissingen. En niet alleen naar het strand.
Ik heb best ver en veel gelopen vandaag, maar ook wel 4 keer gerust, maar als je dat doet kun je best een heel eind komen.

En het was genieten.

Het weer was uitmuntend en ik ben zelfs weer wat roder geworden aan mijn armen.

Deze keer heb ik geen pootje gebaad, maar ben op een speciale vlonder gaan lopen die kilometers lang op het strand ligt, zodat ze toch niet in het losse zand loopt.

Mijn dagje uit begon om kwart over 10. Ik had wel eerder kunnen gaan, maar ik had thuis nog wat te doen, en om de afwas te laten staan, als je dan thuis komt en je kunt gelijk gaan werken, dat zag ik ook niet echt zitten.

Ook nog de dagelijke behoeften , voordat ik weg kon.

Brood klaarmaken voor onderweg.
Een pakje chocomel, een flesje water van een halve liter.

Ik heb onderweg , toen ik eenmaal er was, toch wel goed gedronken.
In de trein en zo moet je even op een droogje staan, want dan kun je niet zo makkelijk naar de wc.

Ik lekker in de eerste klas, want ik reisde op een overgangkaartje.

Ontspannen achterover leundend, genietend van het voorbijglijdende landschap, en bij ieder station dacht ik iets raars.
Reizen jullie even mee? Bergen op Zoom, houdt zich vroom.
Rilland Bath ( een jong ding merkte tegen een vriendinnetje op "Gilland...
Dus...Na Gilland kregen we de 3 K`s K 3, dus. Krabbendijke, waar Marijke woont ) marijke uit Krabbendijke ) Kruiningen , Kapelle ( Annie Em..) Goes, daar produceren ze appelmoes....Arnemuiden, daar kon je de klok welkom thuis horen luiden...Middelburg, met de lange Jan...
Soepburcht....En dan Vlissingen.

Het was niet eens koud aan de kust. Er woei een lekker windje.
Ik ben niet over de sluizen naar de stad gegaan, want het was al 12 uur, en het is toch een heel eind lopen, en de bus stond gereed, dus, waarom moeilijk doen als het makkelijk kan.

Lekker 4 halte`s meegereden en uitgestapt vlak bij de opgang van de Boulevard...De Boele boele, zoals mijn grootouders dat zeiden.

Eerst lekker op een bankje in de zon mijn 2 boterhammetjes met suiker opgegeten, maar ze waren vrij droog, dus , mijn flesje water voor de helft leeg gedronken...

En een eindje lopen. In de verte de leeuwentrap...Aan het hoofd ( of de voet ) van de trap met vrij dicht op elkaar liggende treden, staan 2 stenen leeuwen, eigenlijk de wapenleeuwen van Luctor et Emergo.

Die Leeuwen waren er al in de tijd dat mijn oudste zus nog maar een jaar of 6 was, en het mens zou , als ze was blijven leven, dit jaar 68 jaar geworden zijn.

Aan de kop van de Leeuwentrap was vroeger Hotel Britannia, die heeft daar jaren gestaan, nu is het Hotel Astoria geworden.

Iets heel anders.

Bij de Leeuwentrap ben je eigenlijk al aan het eind van de boulevards en kun je zo lekker het strand op.

Het was best wel druk op de Boulevards, bijna alle bankjes waren bezet.
Op het strand was het nog niet zo druk.

Ze hadden nog alle ruimte.

Over het plankier, zal ik het maar noemen, liep ik op mijn gemak een eindje, tot ik bij een barak kwam waar een wc was, dus, daar zou ik eens even gebruik van gaan maken.

Dan hadden we dat maar gehad. Wie weet was het de enige gelegenheid om nog te kunnen.

Weer verder met de wandeling...

Ik was heel ontspannen en voelde me super gezond en genoot echt.
Geen akelige gedachten hielden me bezig en ik was domweg gelukkig
( niet in de dapperstraat maar op het strand )

Ik had al foto`s gemaakt ...

Van alles is er te zien en te horen op het strand. Ik zag 2 superbruine mensen, die waren zo mokkabruin, koffie met melk. Ik kreeg spontaan zin in carameltoffee`s, weet je wel, van die donkerbruine koffiecaramels....

Maar die had ik niet in mijn tasje zitten. Ik had geen snoep meegenomen.

Dan nog maar eens een slokje water.
De zee was kalm...

Ik kwam voorbij een rij met mooie blauwe houten vakantiehuisjes, waar er geen een van open was, maar er zaten meeuwen op , dus, in mijn fotoboek heb ik geschreven, rijtjeshuizen...De bewoners konden het dak op ( letterlijk , de meeuwen) en voor de huizen zaten ze te vergaderen.
Mauw....mauw....Iemand gooide een zakje met brood weg, of althans, net zoals wij eenden voeren. En in no time waren de meeuwen er op afgekomen...

In de vlucht....Door de lucht....Met een zucht....( hihi)

Nadat het "plankier "ten einde was moest ik een trapje op en kwam in de duinen terecht, op een schitterend geasfalteerd fietspad.

Mensenlieve, dat waren de zeven heuvelen van Vlissingen.

Er werd druk gefietst, door jong en oud. Het ging soms zo steil omhoog dat ze af moesten stappen.

En soms ging het in de afdaling en hadden ze zich over hun stuur gebogen en reden in volle vaart zonder te trappen met een rot gang de duinen af, om een eindje later weer te dauwen....En te hijgen.....En te wachten op elkaar, omdat er mensen waren die niet bij konden houden...

Bijzonder leuk om te zien.

Na een tijd de duinen te hebben gevolgd raakte ik wel een eindje weg van Vlissingen en dacht, ik ga maar eens terug.

Kwam ik een pijl tegen van de wandelclub die vorige week gelopen heeft, op de terugweg, dus, ben ik een kilometertje precies zo gelopen zoals met de wandeltocht.

Terug op de Boulevard weer dezelfde route afgelegd, via de Leeuwentrap, en ik ging eens kijken in de buurt waar ik ben opgegroeid.
Echter, er is niets meer van te herkennen.

De school waar wij opzaten is er niet meer,zelfs niet de groene poort waar wij achter werden opgesloten van half 9 tot kwart voor 12 en van half 2 tot 4 uur...

De speeltuin waar wij tegenover woonden was er niet meer.
Wel ons huis nog, maar nr. 38 is nu 74 geworden en ik wilde eerst een foto maken, maar er liepen 2 hangjongeren, en toen durfde ik niet...

De kleine raampjes zijn er nog wel, maar niet de vensterbank, waar een paar potten geraniums stonden of azaleas, en ik zat te kijken met mijn handjes op de vensterbank op mijn knietjes, in de rookstoel van Opa...

Heb niet gezien of de schuifdeuren er nog waren. Dat zal wel niet meer.

Terug op mijn eindpunt begon ik behoorlijk moe te worden, en toen ben ik weer op de bus gestapt.

De kerk waar wij vroeger communie gedaan hebben en waar mijn vader op het koor zat, de kerk staat er nog wel, maar alle ramen zijn ingegooid en en staan ijzeren hekken overal rondom en je kan er niet meer in.

Ik voelde me een vreemde eend in de bijt en moest denken aan dat liedje van Bonnie..,.."Verloren wandel ik door en een echo klinkt na in mijn oor..."

Op het station op tijd om een flesje melk te kopen en een warme appelflap, dat had ik wel verdiend, na zo lang en intensief onderweg te zijn geweest.

IK had deze keer de sneltrein dus, nu ging het even anders.

Van Vlissingen, Soepburcht en Middelburg ging het rechtstreeks naar Goes en Kruiningen, dus, maar 1 K van K 3.

En dan gelijk naar Bergen op Zoom en Roosendaal.

Onderweg lodderoogde ik naar buiten en ging mijn wolkenspelletje spelen, wat ik vaak doe als ik me ga vervelen.

Er waren paarden in galop, tijgers achter hun prooi, met hun bek open,
ijsberen....en krokodillen....Machtig leuk spelen kun je altijd met de wolken.

In Roosendaal hoefde ik niet lang te wachten en om kwart over 5 was ik thuis.

Lekker soep opgezet, macaroni opgewarmd, en dan weer achter mijn computer gekropen.

Mijn foto`s gedownload. Zie dagfoto....

Vanavond kijken naar Kunst en Kitch. In Engeland hebben ze ook zoiets en dan heet het On the Road, dat speelt zich buiten af...

Ik hoop dat jullie even hard genieten van mijn verhaal als ik dat ik het geschreven heb....Het is weer voor herhaling vatbaar, maar wel of in de herfst of winter, als het stormachtig is, of volgend jaar, als iedereen op vakantie is.

Ik wou dat ik ook zo een zomerhuisje aan het strand kon huren, maar je kunt er niet slapen.

Op weg naar huis zag ik nog een jongetje bij zijn vader achterop de fiets en hij ratelde honderduit.Ineens dacht ik aan Paul van Vliet.

Lekker achterop, bij vader op de fiets. Hij weet bijna alles en ikke weet bijna niets. Lekker achterop, mijn benen in de tas, mijn wang tegen zijn jas....

2010-07-28T10:31:00.000-07:00

Hier enkele kaarten die ik gemaakt heb

vaderloze vaderdag

2010-06-20T13:44:00.000-07:00

Een vader is er om te eren.
Hij staat altijd voor je klaar.
Dat vinden wij vanzelfsprekend
maar dat is beslist niet waar.

Bij de post reclamefolders.
Op de computer krijg je mail.
Denk aan onze lieve vaders.
Hemeltje lief, wat is er veel.

Achter etalageruiten
ligt het mooiste wat je kent
want een vader is je dierbaar,
daarom ook wordt hij verwend

`K ga mijn vader bloemen brengen,`
maar, mijn vader is niet thuis.
Ik kan alleen nog maar wat bidden
op dat plekje, bij zijn kruis.

Dit is ook voor heel veel mensen
een dag helaas ook vol verdriet,
omdat Pap er niet meer is,
maar, dat weten anderen niet.

Het is toch al lang geleden
en ook al is het slechts een korte tijd,
niets zal nog hetzelfde wezen.
Je vader wil je toch niet kwijt.

k Ga een vader bloemen brengen
in de kerk, het Vaderhuis.
`k steek een kaarsje bij hem aan
en sla vol eerbied nu een kruis.

Het beeld van onze Heilige Vader
kijkt vol liefde op mij neer.
Ik kan hém altijd bezoeken,
de beeltenis van de Lieve Heer.

Dat lege plekje zal altijd blijven.
Die foto, dat kruisje, het kaarsje, de pijn.
Ook al kun je niet meer met hem spreken,
een vader zal er altijd voor je zijn.

Pa, ik was trots op je. Trots op je dapperheid en doorzettingsvermogen. Ondanks dat heb je het niet kunnen winnen.
Maar je zult voor ons altijd een voorbeeld zijn....Bedankt...

Dit is een aanpassing van het gedicht dat ik 2 jaar geleden voor mijn moeder heb geschreven, dat heette moederloze moederdag ( zie gedichten) maar ik heb het nu aangepast voor mijn vader, want ook`
de vaders die er niet meer zijn, die willen we toch ook in ere houden.

Veel sterkte voor allen die korte of lange tijd hun vader verloren hebben.
Bij mij persoonlijk is het 11 jaar geleden. De pijn slijt, maar de herinneringen blijven.

Nu Digitaal Altaar niet meer te bereiken is, wilde ik toch nog even met jullie komen praten op deze dag. Anders heb ik het idee dat ik jullie of jullie mij in de steek lieten. Ik hoop dat de zonnebloemzaadjes in leven gaan zodat ik toch ook een beetje heb meegeholpen aan de versieringen bij de begraafplaats.

Melancholie

2009-11-01T03:59:00.001-08:00

De natuur heeft iets ingetogens vandaag.
Bladeren vallen langzaam naar omlaag.
Volkomen stil is het om mij heen.
Ik ben hier helemaal alleen.

De wind ruist in de verkleurende bomen
Weldra zal de winter zijn gekomen.
Zoveel jaren al, zoveel seizoenen voorbij
Verglijdend van het ene in het andere jaargetij.

Al zoveel jaar zijn jullie er niet meer
Elk jaar denk ik daaraan, telkens weer
Jullie rusten in vrede, dicht bij elkaar.
Oh, kon ik jullie zien, slechts even maar

Ik zou zo graag even bij jullie willen wezen.
Daar waar je geen ziekte of pijn hoeft te vrezen.
waar het mooi is, vredevol en prachtig
Waar je een nieuw lichaam hebt, gezond en krachtig

Waar je kunt wandelen in de Hemelse tuinen.
Waar Engelen spelen op hun bazuinen.
Maar och, ik weet dat dit niet mogelijk is
maar soms voel ik toch een licht gemis.

Dat komt door de bladeren op het graf
waar ik daarnet nog de plantjes water gaf.
Ik kuste de foto op de steen met jullie namen
En zei, na een stil gebedje, zachtjes Amen.

Nu loop ik door de stille laan met aan het eind het kruis
Nadenkend ga ik nu naar huis.
De bladeren dwarrelen traag van de bomen.
Spoedig.....zal de winter......zijn.....gekomen.

Happy Halloween

2009-10-31T01:24:00.001-07:00

Het is donker, er schijnt geen maan...
Oei, wat komt daar nu toch aan?
Het is een heks, die vliegt op een bezemsteel.
Een rauw geluid komt uit haar keel...

Een zwarte kat zit op haar schoot.
Maar zijn ogen zijn vurig rood.
Voor de deur hebben ze een pompoen neergezet
kaarslicht flakkert door de gaten .Dat is dikke pret.

Een spook danst de spokendans, met rammelende keten.
en hij slaakt daar bij griezelige kreten.
Kinderen lopen gek verkleed en bedelen om snoep.
Ze blijven brutaal staan, daar, op de stoep.

Totdat de mensen snoepgoed of appels pakken.
Dat verdwijnt dan in grote zakken.
Het lijkt een beetje op Sint Maarten en carnaval
In de avond waarop met boze geesten verjagen zal.

Wees maar niet bang hoor, in het donker.
Kijk maar naar het stergeflonker.
Het duurt niet lang, het is maar spel
Het is gewoon een soort van feestje, begrijp je wel?

Spoken bestaan niet, en heksen zijn niet echt.
Ook al hebben ze op hun rug een grijze vlecht.
Dikke spinnen laten zich ook wel zien.
Waarom? Nou,heel simpel, dat hoort bij Halloween.

Eng hé?

2009-09-30T14:03:00.000-07:00

Dagjes uit

2009-09-30T13:59:00.001-07:00

Al een tijdje op pad geweest. Eerst naar Volendam, daarna naar Apeldoorn en gisteren naar Soestdijk. Overal mooie foto's gemaakt.

Eindelijk weer eens aan het werk

2009-08-30T13:15:00.000-07:00

Het is een hele tijd geleden, druk gehad, computer gecrashed, ziek geweest, maar nu ben ik lekker bezig. Er staat boven mijn creatieve werkjes fotowedstrijd, maar dat zijn maar 2 afbeeldingen, de andere 4 zijn kerstkaarten.
Ik heb ook nog 2 condoleancekaarten gemaakt van foto's, voor de op handen zijnde tentoonstelling in 2010.

fotowedstrijd

2009-08-30T13:11:00.001-07:00

creatieve uitspattingen in Mei en Juni

2009-07-04T23:05:00.000-07:00

Ik heb erg weinig gedaan deze tijd, maar ik wil er toch weer een paar nieuwe dingen op zetten om te laten zien.

Een hele leuke middag

2009-05-09T11:44:00.000-07:00

Vanmiddag ging ik maar eens een keertje naar het Arboretum, in Oudenbosch.
Het was niet zo heel erg warm eigenlijk, maar ja, het was droog.
Toen ik binnen kwam aan de kassa trof ik een vriend van me.
We kennen elkaar goed, hij en zijn vrouw zitten op het zangkoor van de kerk,
en ze zitten ook elk apart op een shantykoor.

In elk geval, Jan is ook vrijwilliger van het Arboretum. En ik zag hem daar voor het eerst.Dus, ik ging naar binnen en hij zat zich een beetje te vervelen, want er waren erg weinig mensen, en hij moet daar zijn van half 1 tot half 5, en dan duurt een middag lang.

Hij was bezig een cryptogram op te lossen. Ik ben daar vrij goed in, want ik hou van woordspelletjes. Het eerste woord Horizontaal was "Onenigheid in het klooster"

Ik ging gewoon even de tuin in maar het bleef maar in mijn kop zeuren. 12 letters.
Omdat het Arboretum van de Broeders is, dacht ik gelijk, klooster, broeders.....hoeveel letters is dat? Broedertwist, zou dat een goed woord zijn?

Ik terug naar binnen, want ik vond het eigenlijk niet zo leuk om buiten te zijn. En van lieverlee hadden we de puzzel op 3 woorden na helemaal met zijn tweetjes opgelost. Dan wist Jan weer wat, dan ik weer.

Het was 3 uur en Jan had zin in wat warms. Er is in het Arboretum een koffieautomaat, voor 1 Euro kun je verscheidene drankjes kopen.
Hij gaf de voorkeur aan warme chocolademelk. Ik stond er bij en keek er naar en hij vroeg:"Jij ook een chocomel?"waarop ik verlegen zei dat ik geen geld bij me had en dat ik zo thuis was.Maar, hij offreerde mij een choc. Ik beloofde hem vanavond in de kerk de Euro terug te betalen.

Er kwam nog een medewerker binnen en we hebben heel leuk maar ook heel serieus gepraat en voor we het wisten was het 4 uur en moest Jan de zaak af gaan sluiten.
Hij kreeg het over Heilige Boontjes, dat die echt bestonden.

Ik begon te lachen en zei, ja hoor. En kun je die eten, dan?"

Hij zei dat het Monstransbonen waren. Het zijn kleine witte ronde boontjes met een bijzondere tekening in het midden, en dan lijkt het net of er een monstrans op staat in zwart. Echt mooi. Hij beloofde mij vanavond een boontje mee te zullen nemen.
IK kan er helaas geen afbeelding van laten zien. Toen ik hem vanavond zijn Euro teruggaf gaf hij mij een zakje boontjes. Hij gaat er een rozenkrans van maken.
Dat is wel een heel bijzonder onderwerp, denk ik.

Meikaarten

2009-05-09T03:23:00.001-07:00

Dit zijn mijn nieuwste creaties die ik van de week gemaakt heb. Morgen ga ik een speciale moederdagkaart maken.

breiwerk

2009-04-29T13:03:00.000-07:00

De pop heeft eindelijk een nieuwe outfit. Er komt nog een luierbroekje en nog een truitje, maar daar wordt nog aan gewerkt.
Morgen zet ik er nog een paar andere creaties op.

van alles wat dl 2

2009-03-04T09:09:00.000-08:00

Het is alweer even geleden dat ik hier op mijn site geweest ben, maar nu heb ik een paar creaties tegelijk er op gezet.

Productief

2009-01-29T08:55:00.000-08:00

Na een hele tijd niks gepubliceerd te hebben vanwege allerlei vervelende dingen ben ik dan nu eindelijk weer eens beland op Doortjes creatieve stie. Een leuke slideshow gemaakt van winterplaatjes waar de kou vanaf komt. En enkele kaarten en posters die ik ook weer ontworpen heb.

kaarten gemaakt vanaf Januari

2009-01-29T08:44:00.001-08:00

slideshow

2009-01-29T08:42:00.000-08:00

creatief met deeg

2008-11-25T06:59:00.001-08:00

Gisteren en vandaag geexperimenteerd met deeg en het mini bakoventje. Ik moet nog leren hoe lang ik de tijd in moet stellen, want ze worden van boven toch allemaal een beetje bruin, maar ja, ik ga het nu met kleine tijdjes tegelijk doen, bv
5 minuten, en dan kan ik ze altijd nog een paar minuten bakken. Op den duur leer je dat wel. Dit is weer wat anders dan kaarten maken en gedichten, maar het is ook creatief, zeker als je het nog nooit gedaan hebt.

Kerstkreaties

2008-11-22T07:53:00.000-08:00

creaties voor Kerstmis en Halloween

2008-10-31T05:32:00.001-07:00

Nieuwste kaarten

2008-10-26T07:34:00.000-07:00

Weer een aantal kerstkaarten gemaakt, waaronder 1 geborduurde, er gaat heel veel tijd in zitten, maar ja, het is wel mooi overgekomen.

gefeliciteerd

2008-10-18T10:56:00.001-07:00

Verjaardagskaart voor Corrie en maandkaarten met spreuk voor Oktober/November

Oktober is niet alleen maar chaggerijn. De herfst kan ook plezierig zijn
11 November is de dag dat mijn lichtje branden mag

weer thuis

2008-10-12T08:51:00.000-07:00

De allerlaatste vakantiedag was nu echt aangebroken.
De wekker gezet, maar dat was eigenlijk niet nodig, want in het hotel tegenover het onze hadden ze een bruiloft, en daar hebben ze zo een giga party van gemaakt dat tot een uur of half 3 muziek te horen was, en geen Tiroler muziek.

Volgens zeggen bleek dat ze om half 5 op straat hebben staan dansen, dus die zullen wel flink wat spirituosen hebben geconsumeerd.

De koffer had ik de vorige avond al gepakt, dus, ik hoefde hem alleen maar dicht te ritsen en er mee naar beneden te gaan, want we moesten de koffers inleveren, die dan in volgorde werden weggezet zodat we niet steeds hoefden te verkassen.

Om 6 uur was ik al beneden, het was nog donker en stil, en, ik hoorde hoe Sjaak zijn belofte waarmaakte, om ons wakker te bonken, dat had hij gezegd, ik timmer bij iedereen een paar keer op de deur en dan ga ik weer verder. Je hoeft heus niet met een slaperig gezicht en in je nachtgewaad naar buiten te komen, maar dan weet je dat het tijd is om op te staan.

En, inderdaad. over 2 verdiepingen klonk gebonk. Ik dacht nog:"Aha, Sjaak kwijt zich goed van zijn taak."De buurman, oude zeeman Rinus, was al wakker. Hij kwam als tweede beneden en we hebben nog lekker wat gebuurd. Gaandeweg kwamen er meer mensen naar beneden.

De koffers werden weggebracht en daarna was het wachten tot de eetzaal open ging, maar omdat het Zondag was werd daar de rustdag gehouden en was alles nu heel anders opgesteld, je liep elkaar in de weg en er was irritatie. Waarschijnlijk door de slechte nacht en het idee dat ons weer een lange saaie dag wachtte tot we thuis waren.

Om 8 uur zaten we dan, zoals afgesproken, allemaal in de bus. Het zonnetje scheen. Dat geeft dan al direct een ander gezicht. Tot half 10 was het heel rustig in de bus want sommige mensen deden een tukje, en we waren in bekwame handen van een wakkere buschauffeur die ook zijn mond hield, om zijn passagiers de nodige rust te gunnen.

Om 10 uur kwam er weer leven in de brouwerij en stond te koffie te pruttelen. Het ging vrij vlot, dus, we waren in een beste stemming.

Achter mij zaten 3 dames, helaas ook alle 3 al weduwes, en ze deelden snoepjes uit onder elkaar en ik kreeg ook telkens een snoepje. Ik heb het maar geaccepteerd ook, zo gezellig. Niet doorgeven, alleen een snoepje pakken, dus, we waren vriendinnetjes geworden.

De ene vrouw, tante Jos, had al een paar keer een mooie foto van mij gemaakt. Ik noemde haar in stilte tante Hennie, omdat ze op mijn eigen tante Hennie leek. En haar doopnaam was Johanna, dus, Hanna of Hennie, dat was dan vertrouwd. Ze was ook al een keer in Lourdes geweest en dat had ze ook erg indrukwekkend gevonden. Zo babbelend ging de tijd wel voorbij en konden we de beentjes weer even strekken .

Om ons weer wat wakkerder te maken had de chauffeur een DVD van George Baker opstaan, dus hadden we ook wat te kijken en te horen.

Bij de lunch, in een druk wegrestaurant , heb ik dan eindelijk eens een keer bockworst genomen. Dat hoort tenslotte bij de echte Duitse lekkernijen, met een beetje pasta en een schepje rauwkost. Het heeft me gesmaakt. Iemand had een plaatsje voor me vrijgehouden, Thea, ja , zo heette ze ook en ze was een vrolijk vrouwtje, leek op Doris Day, de oudere versie. Dus, ook makkelijk te onthouden. Doris en Thea. Ik werd vroeger ook wel Doris genoemd. Het was wel een keertje lastig, toen Jos op de achterbank zei:"Hee, Thea,"en ik keek om. Toen zei ze, ach schat, we hadden het niet tegen jou. Jij hoorde natuurlijk jou naam noemen. Zij heet óók Thea."En Thea vertelde dan weer dat ze van de week in het restaurant ook iemand Thea hadden genoemd, toen keken er drie vrouwen om en hadden alle 3 Ja gezegd. Populaire naam, dus. (hihi)

Na de middagkoffie had iemand de chauffeur een DVD aangereikt van een Belgisch dameskoortje dat optrad in de Keukenhof. Prachtige beelden, Nederlandse muziek, dus, iedereen ging lekker meezingen.
Alles kwam voorbij. Kleine Greetje uit de Polder, Ritme van de Regen,
Que Sera, en ook de dood van een clown. Een vrouwtje uit ons gezelschap was heel baldadig en maakte theatrale gebaren en zong, met een dramatisch gezicht:"Maar nu is ie dood."En ze maakte ons clubje vanachter in de bus aan het lachen. Sorry voor de clown, maar het was heel gezellig daar op de achterbank.

Om half 5 gingen we eten, er was al op ons gerekend, want het restaurantje was bekend onder de chauffeurs. We kregen schweinenbraten, lekker zacht, diverse groentes, en dat was al een week geleden, rauwkost ( wat geen aftrek vond) appelmoes ( je behoort te wachten tot de appelmoes...) Spa rood ( ik heb liever Spa blauw, eerlijk gezegd, maar goed ) en witte wijn. Vooraf een heldere bouillon.
Als toetje kwam er een ijsje op tafel.

Verzadigd en tevreden weer verder richting Nederland. Maar, we waren nog niet in Keulen, en dat was, volgens Sjaak, op Zondag een knelpunt, want iedereen ging weer naar huis terug en er waren wegwerkzaamheden, 4baans werd 2 baans, over ritsen hadden ze nog niet echt gehoord of ze hielden zich er niet aan, het regende inmiddels behoorlijk, er waren auto`s met pech, maar, hij hoopte ons er vlot door te loodsen.

2 uur later waren we er uit. Jaja, dat is wat. 2 uur in een langzaamrijdende file. Maar, toen vertelde Sjaak wat hij gezien had, en dan weegt 2 uur niet op tegen de eeuwigheid, want hij had een traumaheli gezien, een auto die uit alleen maar kwarten bestond, 2 dekens in het weiland met iets er onder. Goed dat ik het niet gezien heb, ik droom soms wel eens van enge ongelukken.

Die mensen krijgen dan ook weer een heel akelig bericht thuis. En die zitten eeuwig in het verdriet, terwijl wij alleen maar last hadden van 2 uur oponthoud. Wat mopperen de mensen vaak en veel over een verloren
uurtje. Net wat Emiel Ratelband toen brulde:"Tsjakkaa. Je zit in de file en je moet mee. Je moet er maar het beste van maken."Dat deden we. Snoepen, smsjes plegen met mijn zus, dat het een latertje zou worden
Al met al kwamen we pas om 10 uur aan bij de Nederlandse grens, en dan moesten we in bussen die ons naar de diverse opstapplaatsen zouden brengen.

Daar was nogal wat onduidelijkheid over en voor we er achter waren welke bus ieder moest hebben was het al half 11. Dan naar Eindhoven. De stad Breda stond nergens vermeld, dus, ik moest maar achter de anderen aanhobbelen. Iedereen mopperde, ik niet. Ik heb maar heel rustig staan wachten en denken:"We zien wel. Als ik maar eens thuis ben."Ze mopperden op de reisorganisatie, maar ja, dat kwam alleen door die file. De eerste passagiers moesten er in Eindhoven uit. En dat was een nogal luidruchtig groepje. Meneer had bij een tussenstop een onschuldig blikje Cola gekocht, maar uit zijn tas haalde hij een flesje bier, zodat hij eerst een half plastic bekertje bier had en daarbovenop een kwartbekertje Cola. Ze vroegen de chauffeur hoe ver het nog was naar Eindhoven en hoe laat ze daar zouden aankomen. Kwart over 12 was het antwoord. Ik zei niks maar dacht, na Eindhoven komt Tilburg en dán pas Breda. Jezus, hoe laat zou ik thuis zijn?"

In Eindhoven verlieten de druktemakers de bus en zeiden:"Nou, wij zijn gelukkig bijna thuis."Ik merkte nog op ( waar ze geen aandacht aan besteedden) Ja, jullie wél. Ik was helemaal over mijn slaap heen en zat maar naar de wegenborden te kijken. Tilburg, 21 kilometer. Breda 40 kilometer. In TIlburg moest ik mijn zus bellen, want dan konden ze zelf vanuit Roosendaal richting Breda gaan rijden, op de Tomtom. In Tilburg ging het zwijgzame groepje dat achter in de bus zat weg. Er was zelfs nog een meneer die me een hand gaf en Wel Thuis zei. Dat waren dus aardige mensen. Ik bleef alleen over met de chauffeur die zei dat hij zoiets nog nooit had meegemaakt.

Maar, eindelijk, om 10 over half 1 stond ik op het station. Mijn zus en zwager waren er nog niet.

Net toen ik dacht van"Waar blijven jullie"riep mijn zwager me, dus daar was ik wel blij mee. Eindelijk. Over de vakantie gepraat, wat ik gezien en gedaan had, en dan eindelijk om half 2 lag ik op bed. Gelukkig ben ik toch in slaap gevallen en werd Maandagochtend tot mijn grote schrik om kwart over 10 wakker. Heb eerst alle klokken in huis gecheckt, maar ze liepen allemaal gelijk. Hallo, dat noemen ze doorhalen.

En dan krijg je het. Wassen draaien, huishouden doen, boodschappen tekort komen, maar, ik heb een heerlijke vakantie gehad. Het volgende uitje is in November, een weekendje Nieuwveen, al dan niet thuisgebracht en anders met de trein. Ook al niet erg. En een weekendtas is dan voldoende, al heb ik twee tassen vol cadeautjes.

Maar, dat neem je niet mee terug. Nou, dit was het dan. Toen ik thuis kwam bleek dat de buurman onder ons gestorven was. Hij was ook al gecremeerd. Vanmorgen sprak ik zijn weduwe. Ze was heel flink, flinker dan ik, die tranen in mijn ogen kreeg. Die man was zwaar ziek en hij had zoveel dingen dat zijn lichaam op was en de dood als een verlossing gekomen is en ze hebben in alle rust thuis afscheid van hem genomen, waar hij zelf geen erg meer in had. Zo kan het ook.

Een na laatste vakantiedag

2008-10-12T08:44:00.000-07:00

Op de laatste echte vakantiedag ( ach, wat jammer ) hebben we een dagje cultuur gedaan.

Omdat er de dag van tevoren nog geen mensen waren geweest die in Ellmau`s Zauberwelt hadden vertoeft, en voor de mensen die het zo leuk vonden dat ze nog wel een keer naar de sneeuw wilden, kregen we een herkansing.

We hadden anderhalf uur want de boerenmarkt zou pas om 1 uur open gaan, en het was half 12 toen wij er waren, maar dat had Sjaak express gedaan, omdat hij anders geen plek meer had voor zijn bus.

De bus was wel een heel eind van de skilift, dus moesten we nog een dik kwartier lopen, en je voelt het in je benen, van de hele week, dus dat ging niet echt vlot, maar, door vol te houden bereikte de slak de akker.
Zo ook wij. Het regende wel gestaag, dat was wel jammer, maar, daarentegen bestond de hoop, dat het boven sneeuwde.

We konden gelijk in de monorail plaatsnemen dus daar hadden we een bofje bij. 4 minuten laten zaten we weer in de sneeuw, en, inderdaad, er was in 1 nacht een heleboel bijgekomen.

Hier kun je het verschil zien, als de foto`s in elk geval niet gewist worden.
Nu was het niet zo druk in het restaurant want de muziek was er nu niet. Ik heb maar een bestelling gedaan van frietjes en meervalfilet. Best lekker.

Rond 12 uur weer in de afdaling en weer dat stuk terug naar dat dorpje. Een van ons had last van etalagebenen en moest om de zoveel tijd stil staan om even uit te rusten. Die mag volgens mij wel eens naar de huisarts.

Tussen de weg naar het dorp en de boerenmarkt was een kerkje. Een kerk heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op mij. Je kan er even zitten, van alles denken, een kaarsje opsteken voor een medemens of gewoon, uit dankbaarheid. Er is gelukkig in Oostenrijk atlijd wel een Maria-altaar.

Terwijl de anderen doorliepen ging ik even de stilte opzoeken. Er liepen een man en een vrouw rond en er zat een vrouwtje te bidden. Bij het Mariabeeld was er niemand maar het stond er vol met kaarsjes.

Kaarsjes opgestoken uit dankbaarheid en voor mijn hobbymaatjes en iedereen die het op de een of andere manier nodig heeft, en de thuisblijvers. Hopelijk is de warmte en de aandacht aangekomen.

Na een 5 minuten ging ik de drukte weer in en hoorde muziek. Dus volgde ik het geluid maar en kwam vanzelf op de Boerenmarkt. Er loopt daar van alles, dus, je hoefde niet persé rekening te houden met je reisgezelschap. Als we om 3 uur maar weer bij de bus waren.

Het verschil met een Nederlandse Braderie, is, dat er hier veel meer ambachtelijke stands zijn, kaarsen van echte bijenwas, waarvan de was vloeibaar is en in mallen wordt gegoten. Er is ambachtelijk gebakken brood, kinderen kunnen houtjes hakken zonder bijl. Dan wordt een stukje hout op een paal gezet en dan is het net als de kop van Jut, dan kunnen ze daar met een grote houten hamer op slaan, tot het hout aan de onderkant splijt en dan heb je dus weer net als in een verhakselaar, of hoe zoiets mag heten.

Er was uiteraard ook eten en drinken , een accordeonist, drie Oostenrijkse boeren die muziek maakten, 6 stokoude vrouwtjes op rij die achter een spinnewiel zaten, typisch Oostenrijks, die magere pezige figuurtjes, vol rimpels, grijze haren die altijd zijn opgestoken met een vlecht die als een diadeem is vastgezet over de schedel. Ze zaten te smikkelen van appelflappen en ondertussen lekker te keuvelen met elkaar.

Er was een schilderes die op glasplaat schilderde, wo iconen. Er waren stroboeketten, kortom, van alles wat je zo kan verwachten.

Maar, na een uurtje slenteren werd ik moe en ging ik maar weer langzaamaan richting bus. Het was wel droog geweeset maar ineens begon het weer te gieten dus dat was niet echt leuk. Kouwelijk wordt je dan, vooral als je niks bij hebt. De volgende keer als ik ooit nog eens op vakantie ga neem ik wel een paraplu mee of een regenkapje.

Er was ook een dame die niks op haar hoofd had en die ging naar een buschauffeur en vroeg om een plastic zak die ze op haar hoofd zette.
Dat was lachen, maar toch ook wel verstandig, eigenlijk.

Weer in het hotel ben ik onder de douche geweest en heb mijn uitgaanskleren aangetrokken. Om kwart voor 7 weer in de feesttent. Ik ging gewoon naar voren want de vorige keer mocht je ook tot vlak bij het podium. Er zat nog een Duits vrouwtje die voor de zusjes Hoffman gekomen was en uiteraard voor Hansi Hinterseer, de voormalige skikampioen annex populairste zanger van Oostenrijk , annex lekker ding. ( voor de dames dan toch. De heren vinden er niks aan, maar die vinden de zusjes Anita en Alexandra Hoffman weer het eind. )

Er kwam een echte strenge meneer op ons af, of we aub weg gingen, want we mochten niet bij het podium komen. Toen we protesteerden dat het de andere avond wel mocht zeiden ze, aber, jetz nicht mehr. En ja, dan ga je maar weer.

Dan maar naar de Hansistand, waar veel dingen te koop waren. Hebbedingetjes. Tshirts, dekbedovertrekken, kussenslopen, posters, foto`s met handtekening ( gratis, voor mijn zus en mijn nicht ) Cd`s, sjaaltjes etc.

Er waren nog tig wachtenden voor me, maar, ik genoot alleen al van al dat gedoe om mij heen. Ze kwamen op mij toe en vroegen waar die lichthartjes te koop waren, en toen ik zei dat ze alleen de vorige dag te koop waren bij de Zilelrtaler, waren ze teleurgesteld. Nou ja, ik heb hem.En ik hou hem. Hij staat thuis in mijn meegekregen Mozartmok.
Lekker puh. Misschien heb ik hem nooit meer nodig, maar het is leuk.

Een ander zei me al, dat je daar je geld aan uitgeeft. Moet ík toch weten? Ik wil een souvenirtje meenemen voor mezelf ook. Koop cadeautjes voor iedereen, dus, voor mezelf mag ik ook wel wat.

Er kwam een Duitse mevrouw. Ze werd ook weggejaagd. Mopperen dat ze deed. Met haar hoofd schudden en boos kijken.Ik glimlachte zo eens zoetzuur toen ik haar gezicht zag. Ineens werd het programma weer geopend met "Joehoehoehoe..."En zij had het niet gezien. Ze draait zich om alsof ze geschoten werd en een hartgrondig:"Tjesses Maria"kwam uit haar mond. Ze legde wel drie keer haar hand tegen haar borst en moest er diep van zuchten. Eerlijk gezegd heb ik haar, terwijl ik de andere kant op ging staan kijken, vierkant uitgelachen.
Mij mogen ze ook uitlachen als ik schrik of iets raars doe.

Het programma nam een aanvang met de zusjes Hoffman. Maar ja, ik mocht geen foto`s maken van dichtbij, dus toen was ik zélf boos, maar een vrouw uit ons gezelschap zei dat ik gerust wel eventjes stiekum een foto kon maken want ze stonden allemaal in het middenpad dus ik heb toch wel foto`s gemaakt, al zijn al de binnenopnames eigenlijk niet echt scherp, ondanks dat ik mijn toestel er op had afgestemd.

Ten eerste beweegt het allemaal en er staan mensen voor je, je krijgt een duw in je rug, oprotte, je staat in me beeld, maar ja, enige beelden heb ik wel. Er werden een paar mannen uit het publiek gehaald, Jan en Frans. Die mochten op het podium komen, ze kregen alle 2 een paar koeiebellen, met nummers op, en onder begeleiding speelden ze dan, samen met de Hoffmannetjes de sneeuwwals. Klonk wel leuk.
Ze werden later onder luid applaus begeleidt naar hun tafeltjes en Anita Hoffman ( de donkere helft ( zo is er ook een titel van een boek van Steven King, maar goed ) liep vlak naast me. Maar net te vlug om er een foto van te maken. Ze zien er net uit als barbiepopjes.

Eindelijk gingen ze dan toch de slotmedley zingen en konden de vrouwtjes onder ons gaan likkebaarden. Daar kwam Hansi het podium op. Maar ja, we moesten weg blijven van het podium. Ik stond aan de zijkant, van voren. Om toch stiekum foto`s te kunnen maken.

Hansi nodigde iedereen uit om dichter bij te komen, zodat we gezellig dicht bij hem waren. Hij vond het absoluut geen probleem. Dus ja, de strenge lijfwachten hadden het nakijken. En er werd geflitst en gefilmd en geklapt en handjes geschud en bloemen gegeven. Hansi lispelde in de micro dat hij nog nooit zoveel bloemen en geschenken had gehad als in Ellmau ( en gij geluft da. Vorige week was hij er ook al en als je op de tv ziet komt er ook genoeg naar hem toe, maar ja, een beetje stroop smeren hoort er bij, zo hou je je fans te vriend )

Ik heb mijn fototoestelbatterij leeg gemaakt ( moest een leuke opname regelen voor mijn zus, ga er maar aanstaan ) en daarna genoot ik verder zorgeloos van nummers van zijn nieuwste cd. Als altijd weer het op 1 na laatste nummer Amore Mio, du bist Schöhn."met op de achtergrond een rode roos. Schitterend om te zien. Wij hadden elke avond zicht op 4 grote monitoren, zodat we toch niks hoefden missen, maar het is leuker om ze in het wild te zien.

Lekker met sterrenregentjes, lichthartjes, de armen boven het hoofd, langzaam wuiven als zeeanemonen op de oceaanbodem. Verukkeluk.

Aan alles komt een eind, zo ook aan deze laatste feestavond. Warm en trillerig weer naar de bus. We moesten de andere dag vroeg er uit.
Dat wordt dan echt het allerlaatste verslag. Hoop dat jullie genoten hebben, zelfs degenen die niet van Duitse muziek houden, wie weet heb je lekker geslenterd over de boerenmarkt. Ook leuk, hoor.

Vakantie deel 4

2008-10-12T08:32:00.000-07:00

3 Oktober togen wij naar Ellmau. Dat deden we elke keer, maar deze keer gingen we er een uitdag van maken.

Omdat de sneeuwgrens wel erg laag geworden was verwachtte Sjaak dat we best wel eens wat van dat witte spul zouden kunnen zien, zeker op wat grotere hoogte. Je kon , indien je dat wenste, met een monorail naar boven, naar Ellmauss Zauberwelt, waar een panoramarestaurant was en speeltuintjes voor de kinderen.

Onder het mom dat je alles in je leven een keer gedaan moet hebben toog ik naar de monorail. Je had op je button gratis toegang. Er waren nog tig wachtenden voor me, maar, er reden twee treintjes, en het duurde op zijn hoogst maar 5 minuten voor je er weer in kon en er konden een hoop mensen in, welliswaar staande als haringen in een ton, maar je bent ook zo weer boven, dus, dat eventje, en je kon jezelf ook goed vasthouden.

Toch een beetje met kloppend hart, een beetje het onbekende avontuur tegemoet, ging ik in de monorail, niet bij het raampje, want ik heb hoogtevrees. Ik hoor jullie al zeggen, wat doe je dan in de bergen, maar ja, anders zie je ook niks.

Halverwege onze rit naar boven zagen we inderdaad al een heel dun laagje sneeuw. En hoe dichter we bij het restaurant kwamen, des te dikker werd de sneeuwlaag.

Boven lag al een flink pak. Wat gezellig, nog ongerept.

Het was ook best wel koud daar. Logisch, anders zou de sneeuw niet blijven liggen. In het restaurant was het heel erg druk want er was daar ook, als onderdeel van de muziekherfst, een orkestje van 3 jongens, de Alpis, die allerlei leuke nummertjes ten gehore brachten en de stemming er goed in hadden.

In het zelfbedieningsgedeelte kon ik de verleidng niet weerstaan om een grote mok chocomel te kopen, maar, zonder slagroom.

Nadat ik die lekkernij had geconsumeerd ging ik naar buiten. Joechee, joechee im pulverschnee. De mensen buiten waren uitgelaten, net als kleine kinderen die in het speelkwartier lekker in de sneeuw mogen spelen.

Er werd driftig gesmeten met sneeuwballen en er was zelfs een meneer die een hele dot sneeuw op zijn hoofd had gezet. Lijkt mij wel iets om koppijn van te krijgen, maar ze hadden zo een pret. Je genoot er van, alleen al door er naar te kijken.

Er was wel een mevrouw die boos werd, want ze kreeg een sneeuwbal tegen haar bril, en dat is natuurlijk linke soep. Ten eerste doet het pijn en ten tweede zou je bril kapot kunnen gaan en dan ben je flink onthand.

Om 12 uur gingen we weer naar beneden, want we moesten om half 1 weer in de bus zitten. En, beneden in de feesttent was het ook weer leuk, en, warm.

De ezelrock werd gezongen en er zaten opvallend veel ezels in de zaal ,waaronder ik zelf,die ie-ja,ie-ja-ie-ja ooh. blérden. Lachen.

Om 1 uur zat iedereen weer netjes op zijn plaats in de bus en ging het richting kaarsenmakerij. Het was wel weer aan het miezeren. Maar ja, dat heb je, als het boven sneeuwt, regent het van onderen.

De kaarsenmakerij ( ik weet de naam van het dorpje niet meer waar we waren) was best indrukwekkend. Er stonden voor alle gelegenheden kaarsen. Doopkaarsen, condoleancekaarsen, communiekaarsen, grote stukken voor de kerst, je keek je ogen uit. Ik had jammergenoeg niet mijn fototoestel bij me. Wist ook niet of je foto`s mocht maken, Waarschijnlijk niet.

We kregen een bon, en als je dan voor 15 Euro besteed had kreeg je gratis een doosje geurkaarsjes mee ( vanille ) Ik was op zoek naar een cadeau voor een pastoor en een koster. Voor de ene werd het een gouden kelk en een symbool van Christus, voor de andere alleen een zilveren kelk, zonder symbool. Voor thuis nog een bepaalde kaars die we thuis ook hadden, alleen een slag groter, en mezelf trakteerde ik dan nog op een kaarsenkikkertje ( ik spaar kikkers ) . Alles afgerekend. Wat wegen die kaarsen, zeg. Onvoorstelbaar.

De kaarsenmakerij was ook gelijk annex wassenbeeldenmuseum, met Sissi en haar partner, de kleine Mozart, het Laatste Avondmaal, de dood van Jezus aan het kruis, met Magda en Maria wanhopig er bij, helemaal precies op ware grote. Vond het een beetje eng. En Sneeuwwitje met haar zeven dwergjes. Echt prachtig.

Na de kaarsenmakerij gingen we naar Conditorei Hacker, waar nog ambachtelijke Apfelstrudel wordt gemaakt en wij kregen gratis koffie met zo een lekkernij en geserveerd in een Mozartmok. Een exemplaar van die mok kregen we als souvenir mee naar huis. De groep werd in 2en gesplitst, zodat de ene helft naar boven ging, om te zien hoe zo een heerlijkheid wordt gefabriceerd, terwijl de andere groep lekker zat te smikkelen. De strudels waren nog warm en lekker dun en overladen met poedersuiker. Een ware lekkernij.

Er lag bij ieder bordje een recept, met een Nederlandse tekst, hoe je ze kan maken, helaas heb ik geen oven. Maar mijn vriendin bakt graag, dus, wie weet geef ik haar het recept. En dan kan ze altijd ook zo iets lekkers bakken en mij uitnodigen,,,ik wordt vaak gevraagd om bij hen koffie te komen drinken.En dan stopt ze me vol met van alles. Dan ben ik nog met het ene bezig en dan vraagt ze alweer of ik nog wat wil eten of drinken. Het is daar de zoete inval, maar ze zijn zo verschrikkelijk lief.

Na de conditorei hadden we nog een klein kwartier om souvenirs te kopen en wat rond te struinen, en savonds weer naar het artiestengala.
Marc Pircher, de Zellberg Buam en de Zillertaler. Er zullen wel mensen onder jullie zijn die het niet zoveel zegt, maar er komt leuke muziek uit die kerels.

Het is allemaal heel vrolijk. Bij de souvenirsshop waren er van die lichthartjes te koop, die flikkeren en verschillende kleuren aannemen. Daar wordt dan mee gezwaaid bij een langzaam nummer, of gewoon lekker mee in het ritme bewogen. Een feestelijk gezicht. Ik heb ook zo een hartje gekocht.

Na afloop stonden alle artiesten op het podium en ze speelden Jeppa Jeppa ( Zillertaler Hochzeitsmarch, ook wel bekend van BZN. )

Achter in de zaal vormden jongelui een kringetje en begonnen de polka te dansen en in de zaal gingen ze op de tafels staan en klapten in hun handen op het ritme. Heerlijk is dat, als je dat zo mee mag maken.

Met de hele meut eindigden de muzikanten met het hele rustige Sierra, Sierra Madre. Shaken, joh, met die lichthartjes en de sterrenregen die je er ook gratis bij kreeg, en dan de rest van de zaal donker en iedereen meezingen. Ik stond te trillen op mijn benen, en niet omdat ik zo lang gestaan had of voor mijn part de polka had gedanst. Gewoon de kick.
Je wordt er helemaal in meegezogen, als het ware.

Het lijkt een soort massahypnose. Na een daverend applaus gingen de artiesten weer af en wij togen weer naar de bus, terwijl het liedje nog in mijn kop bleef doorzeuren. Nog 1 dag, dan zat de tot nog toe hele fijne vakantie er weer op. Wat gaat het snel,vooral als het mooi en leuk is.

Ik hoop dat jullie met mij gesmuld hebben van de apfelstrudel en sneeuwpret hebben gehad. Tot morgen. ( met braderie, Hansi en de schrikreactie van een duitse dame )

Vakantie deel 3

2008-10-12T08:29:00.001-07:00

Ik hoop dat jullie al geluncht hebben en een kopje thee of koffie bij de hand, zodat je weer op je gemak kunt lezen.

Na het ontbijt vertrokken we naar de Achensee. Net zoals Sjaak zei, voor Nederlanders of Belgen is het niet altijd makkelijk om nou het verschil te kennen tussen see en meer, want het is juist omgedraaid.
De see is eigenlijk niets meer dan een meer, en Das meer, dat is de grote plas.

Zoals hij zei, als je het in het Nederlands gaat vertalen spreek je van een meerzeemin of een meerman die vaart. Nogal verwarrend, maar wel leuk. Wij woonden zelf vroeger in Biggekerke, en het grapje bestaat dat de vele Duitsers die elk jaar ons dorpje aandoen, al spreken van Schweinenkirche am Meer. Daar moest ik wel aan denken, toen Sjaak dat zo zei.

We waren nog een heel tijdje onderweg voor we op de boot konden. Dat hadden we er om gedaan want de eerste boot lichtte om kwart over 11 het anker. Er konden een heleboel mensen op.

Sommigen gingen aan dek, waar het op het bovendek ontzettend hard waaide, anderen gingen binnen zitten, waar je ook kon lunchen of koffie kon drinken. Ik koos eerst voor binnen, maar het buitengebeuren trok mij toch ook wel dus probeerde ik het beneden. En, het waaide wel stevig, ik had dan ook mijn jack helemaal dichtgedaan, en , al smullend van een capuchino en een tosti ( gekke combinatie?) en mezelf tot mijn grote ergernis besmeurend met ketchup ( gelukkig op een zwarte spijkerbroek) keek ik om me heen, aan alle kanten omringd door bergen, bossen, hekjes om lawines tegen te houden, eeuwige sneeuw.

Er werd driftig gefilmd en gefotografeerd, maar dat had ik er niet voor over, want in feite krijg je dan steeds dezelfde beelden, en dat is zonde van je opnames, want je weet nooit wat voor moois je nog tegenkomt.

Na het van boord gaan mocht je jezelf nog een dik uur vermaken, ook weer vanwege de rijtijden, en er werd zo wat rondgelopen, ook naar de toiletten, souvenirswinkeltjes aangedaan. Dan weer langzaam terug naar de bus, alwaar we richting Krimml Wasserfall koersten.

Ik ben er zelf al eens geweest, de halve klim, met mijn ouders, toen het vreselijk regende, en toen waren we van boven nat van de regen en van onder nat van het gespetter van de waterval, maar het is echt indrukwekkend. Dat moet gezegd. Je kon tot bij het begin van de waterval komen, maar helaas was daar weer geen tijd voor, en je moest ook nog betalen daarvoor. En ik was net op de brug toen ik werd tegengehouden en me verzocht werd, als ik naar de waterval wilde, dat ik moest betalen.

Ik kreeg er een kleur van en zei dat ik geen geld had en dat ik niet wist dat je er voor moest dokken, en ben maar vlug teruggekeerrd, deze keer bergopwaarts. Au. Mijn arme knietjes. Oef, mijn bovenbenen. Amai, mijn enkels...Voel je het ook al? Ik heb leuke souvenirtjes kunnen kopen voor mijn vrienden, dus, dat was voor zover geregeld. Ze hebben de cadeautjes heel netjes voor me ingepakt. Thuis heb ik ze weer uitgepakt want ik wist niet meer wat er in zat ( hihi) en ik wilde ze zelf ook weer inpakken en net als met Sinterklaas opschrijven voor wie welk cadeautje was.

Spannend wordt dat nog in November, als ik naar mijn vrienden ga in Nieuwveen. Hoop dat ze het leuk vinden. Maar ja, ze hebben er zelf om gevraagd, maar dan weten ze nog niet hoe het er uit ziet.

Savonds kwamen de eerste bekende artiesten optreden en de avond duurde van 8 uur tot half 11. Eerst werden we weer toegebruld met de bekende kreet , daarna weerklonk de tune van het duitse tv programma Der Kröne der Volksmusik ( waarbij een superprijs wordt uitgereikt aan de meest gevraagde en succesvolle artiest(e) Ik moet altijd een beetje huilen van de melodie en zie dan steeds die prijs voor me, een grote bergkristal op een gouden voet, volgens mij moet dat echt heel zwaar wegen.

Als eerste beet Belsey de spits af, een zangeresje dat vorig jaar de Grand Prix gewonnen had, samen met een zanger, Jan, en een liedje dat ging over de bergen, over Ave Maria en waar meestal over gezongen wordt in Oostenrijk, en die liederen hebben over het algemeen veel succes.

Belsey komt oorspronkelijk uit een arm deel van Indie en ze is geadopteerd toen ze 1 jaar oud was en nu zet ze zich in voor de derde wereld en de kansarme kinderen. Schitterend natuurlijk.

We waren "Super" en er werd driftig meegeklapt en geschünkeld,

Als tweede kwam Rudy Giovanni, een mooie jongeling met een dijk van een stem waarvan je de rillingen over de rug lopen. ( en dan hoef je geeneens koorts te hebben )

Hij begon met La Montanara. ( ben ik allergisch voor, net als voor het Wilhelmus , hihi ) en ik zat met tranen in mijn ogen te luisteren. Mijn ouders waren heel dicht bij mij, die avond. Mijn moeder vond het een lievelingsliedje, mijn vader bromde altijd wat mee, als het ten gehore werd gebracht.

Ook het Wolgalied kwam nog langs en Conté Partiro, waarop ik weer een vijftal jaren terug ging en in mijn slaapkamer bij de radio zat, omdat ik niet kon slapen van de migraine vanwege een fors groeiend aneurysma wat eerst verkeerd was ingeschat. Dan werd de plaat altijd gedraaid ( en nog meer mooie muziekjes, midden in de nacht. Ik heb daar wat gezeten, die tijd,met mijn koptelefoon op, in mijn schommelstoel.

Ook dacht ik terug aan mijn overleden zus, die ook alle platen had van Andrea Boccelli, en één van de platen van hem werd gedraaid tijdens de crematie. Wat kan muziek veel in je losmaken. Rudy zong samen met Belsey het winnende liedje van vorig jaar. En weer werd ik teruggeslingerd, toen mijn moeder nog leefde en tegen mij zei:"Dit zou best wel eens kunnen winnen, want het gaat ook weer over de bergen en over Maria. "En het was ook inderdaad zo.

Marianne Cathomen en Claudia Jung vond ik eigenlijk niet zo, maar het werd wel heel gezellig. Het Edelweiss Orkest speelde "En nou de handjes, de lucht in, en kijk me lachend aan ( uiteraard in het Duits.)
Marianne Cathomen liet ons allemaal leuke melodietjes zingen, en de Edelweiss Orkest speelde Udo Jurgens, waarop iedereen keihard blerde
"Aber bitte mit Sahne."
We kregen de slappe lach en werden uitbundig.
Marianne Cathomen vond ons "Super
maar dat kwam er uit als Soepe. Dus, telkens als ze iets gezongen had zaten wij aan ons tafeltje:"Soepe"Na Claudia Jung ben ik afgehaakt.
Heb nog wel een paar nummers gehoord, maar ik was ineens moe geworden, en het was nog een heel eindje naar de bus.

Weer een onvergetelijke dag lag achter ons, en de aankomende dag gingen we ook heel leuk invullen, maar, dat zien we morgen dan wel weer. ( deze keer echt hoor, niet meer vanmiddag. Het zal raar zijn als ik klaar ben met mijn verslag, want dan heb ik niet zoveel blogjes meer te schrijven.) Ik moet nu denken aan een pastor die bij ons de dienst wel verzorgd en als hij de overweging gemaakt heeft ( hij is een boeiend predikant ) zegt hij altijd, Amen. Ik dank U voor het Luisteren."Dus, bij deze, Ik dank jullie voor het lezen. Het was een hele kluif. Soepe...

Deel twee vakantie Oostenrijk

2008-10-12T08:22:00.000-07:00

Hier ben ik dan weer. Neem een kop koffie, ga zitten en geniet.

De eerste officiele dag van onze vakantie was begonnen. Smorgens ten vroegste wakker, eerst ontbijten, zelfbediening. Er was wel van alles te krijgen, broodjes, ( lekker knapperig ) hartig en zoet beleg, er was een broodrooster en zelfs een eierkoker.

Je kon sap nemen en zelfs melk. Bestek vond je op de tafeltjes. En ze kwamen dan langs om te vragen of je koffie of thee wilde. Dat ging in kannetjes, dus je had altijd 2 kopjes.

Ik wist eerst niet dat ze melk hadden, maar ik vind koffie of thee eigenlijk niet zo lekker bij het ontbijt. Trouwens gewoon ook niet. Heb liever warme melk.

Maar naderhand bleek dat je die gewoon zelf kon tappen, bij de sapjes.
Je moet het maar weten.

Na het ontbijt even het dorp in, want Sjaak zou pas om half 11 wegmogen, ook vanwege de rijtijden of zo, want overal zijn regeltjes en wetten voor, zelfs voor buschauffeurs.

In het dorp kocht ik postzegels en ansichten en enveloppen voor de thuisblijvers. Dat had ik beloofd, ook al is het maar 6 dagen, maar ik krijg van mijn vriendinnen en vrienden ook altijd een kaart, al zijn ze maar 3 dagen weg. Meestal zijn ze dan al thuis ( ik ook waarschijnlijk) maar toch vind ik het leuk. Ik zelf bewáár al die kaarten.

Maar goed. Na het boodschappen doen, in de regen, mijn ID kaart weer terug gekregen en wachten op de bus. ( Busje komt zo ) We zaten buiten op het terras en we hoorden de bus al aan komen ronken, gevolgd door de andere bus van dezelfde maatschappij, onder leiding van Toon.

Wij waren steeds bij elkaar. Het kon wel eens een paar minuten schelen, maar Toon en Sjaak belden met elkaar en dan , als de ene bus leeg was kwam de andere er aan en hadden we toch ons hele gezelschap. Reuze gezellig, want dan zag je ook je maatjes weer uit de andere bus.

Ik zat eerst alleen in de bus maar er schoof een man naast me die vroeg of hij naast me mocht zitten, en of ik toch niet bijterig was aangelegd.
( grapje) Hij was gebruind, getatoeeerd, had een uiterlijk waarvan je dacht, jij zou best zeeman geweest kunnen zijn.

We kregen het over van alles en nieuwsgierig vroeg ik hem dan ook:"Ging jij zo vaak op vakantie of ben je zeeman geweest?"Ik vond het leuk te horen dat hij inderdaad op zee gezeten had, op de grote vaart, van 15 jaar tot 50, toen was hij aan wal gekomen. Zijn vrouw was al 14 jaar overleden. Nu pas zag ik dat hij een vrouwenring om zijn pink had, veel kettingen met daaraan een trouwring, zoals je dat wel vaker ziet.

Maar, we hebben heel geanimeerd gepraat. Hij was in gezelschap van twee dames, die waren al 50 jaar bevriend met zijn vrouw. Ze waren ook al weduwe. Wat kan er veel leed zijn onder de mensen, zonder dat je daar iets van af weet.

Maartje en Sjaan zaten op het Enkhuizer Smartlappenkoor. Rinus ( de zeeman ) kon geen noot lezen en kon ook niet zingen.

We stapten onderweg even uit en kwamen bij een kiosk. Er was daar een mechanisch orkestje en voor 1 Euro kon je het laten spelen. Niemand nam daar sjoege van, ze maakten wat foto`s en liepen er langs maar voor de rest niks. Ik dacht:"Nou, zijn er nou geen mensen die voor zoiets een Eurootje overhebben? Ik wil wel eens weten wat voor geluid er uit komt."Ik offreerde een Euro en er klonk een vrolijk Oostenrijks wijsje. En gelijk iedereen er om heen en wat mooi en wat geweldig. Toen hadden ze ineens wél belangstelling.

Toch had ik het idee van Lekker Puh, daar heb ik maar eens even voor gezorgd. Anders was het een saaie bedoening geweest.

Het bleef best een hele tijd spelen.

Hierna stapten we op, want de bussen moesten weer vertrekken.
We gingen naar Zell am See. Das See ( het meer ) is eigenlijk het enige aantrekkelijke van deze toeristenplaats, want op zich is er weinig te beleven, eerlijk gezegd. Er was daar ook een giga overdekt zwembad, en mensen die dat wisten, die waren al vaker met de reis geweest, die hadden hun zwemspullen meegenomen dus die gingen anderhalf uur zwemmen. Ook een optie. Het was heel warm, nu de regen gestopt was.

Smorgens nog 2 truien aan en een jack, smiddags op een terras met een glas appelsap in de zon, in 1 trui en zonder jack. Maar toen ik weer ging lopen woei er een toch koud windje.

Nadat ik gegeten had en mezelf verkleed voor de eerste muziekavond voelde ik me koortsig, alles deed me pijn en ik was ijskoud over mijn ruggegraat. Ik dacht, dat gaat hier niet helemaal goed. Laat ik maar een paracetamol pakken. De andere dag was ik ook verkouden. Maar de halve bus zat te hoesten.

Om 7 uur stond de bus voor de feesttent in Ellmau. Op een groot parkeerterrein waar nog veel meer bussen stonden. Overal liepen mensen met buttons op, dat was je passepartout voor deze week, dan kreeg je overal toegang. Er kwam een leidster die elke groep naar een apart gedeelte begeleidde. Je moest verschrikkelijk goed opletten en ook heel rap zijn want ze liepen daar heel erg hard. En als je dan al moe bent van het lopen en van steeds in en uit de bus, terwijl je knieën kraken, dan valt het niet mee om het bij te houden.

Het is niet te omschrijven hoe druk het was, maar wie vaak naar de Duitse tv shows kijkt kan het zich wel voorstellen. We zaten allemaal aan lange tafels, op harde houten banken. Rug aan rug. Als je het nadeel had dat er een beweeglijk persoon achter je zat, dan zat je niet echt lekker.

Sommigen hadden een kussentje meegenomen, anderen zaten op hun jas. Die kon je ook nergens kwijt. Maar goed, je bent uit, dus, allah.

Deze avond was een opwarmertje. Nog geen bekende artiesten.
De avond werd ( elke avond ) geopend door een entertainer die keihard zijn begroeting begon met een uitbundig "Joehoehoehoe"

Altijd waren er mensen die schrokken, dat vond ik wel geinig. Op de laatste avond ook, daar vertel ik uiteraard ook nog over.

Het duurde allemaal een beetje lang en eerst werden al de gasten opgenoemd:"Waar zijn de mensen uit Duitsland?"Dan gingen handen de lucht in en "Hartelijk welkom. Waar zijn de mensen uit Holland?"En dan ging een hele tijd zo door. Was er al een kwartier verstreken.

Er kwamen blaasorkesten, van die kapellen uit verschillende regio`s van Tirol. Dat is altijd wel een mooi gezicht, als ze zo binnen marcheren in die verschillende gekleurde pakken met van die sportkousen aan en veren op hun hoed.

Er kwam ook nog een shuplattergezelschap ( dijenkletsers noem ik het altijd maar. Op zich een hele kunst. Om kwart over 10 moesten ze er mee stoppen, want dat is ook weer wettelijk bepaald, daar de reisgezelschappen ook weer met die scherpe rijtijden zitten.

Morgen gaan we een rondvaart maken ( of misschien vanmiddag wel) en naar de Krimml wasserfall,dus, wordt het een beetje waterig.

Vakantie van dag tot dag. Dag 1

2008-10-12T08:13:00.000-07:00

Breda

Mijn vakantie Oostenrijk begon voor mij officieel op Maandag, 29 September.Ik had een hotel geboekt in Breda, vlak bij het station, omdat het toch wel makkelijk was, ook al, omdat mijn zus en zwager midden in de drukte zitten, en ik wilde hen niet lastig vallen.

Ik had van tevoren al geboekt en er was nog een 1 persoonskamer vrij.
Om kwart over 1 heb ik mijn huissleutel in mijn tas gestopt, de deur dichtgegooid en gedacht:"Zo, nou kan de pret beginnen."

Ik werd hartelijk welkom geheten bij hotel Apollo, toen ik inschreef.
Nadat ik naar mijn kamer was gegaan en het een en ander had voorbereid ging ik maar eens op mijn gemakje kijken waar de vakantiebussen altijd aankwamen, want dat is op een andere plek dan de stadsdienst.

Tot een uur of kwart over 3 Breda ingeweest, deze keer niet om te winkelen, maar gewoon, als toerist, wat er zoal te zien is.Ik was nog niet in Breda geweest sinds de haven er is. Het is wel gezellig, maar het was op dat moment geen gezellig weer dus de vele terrasjes waren leeg en
het waaide erg hard. Niemand was buiten.

Op mijn kamer was het vreselijk koud, want het is een kamer met zogenaamde luchtbehandeling, omdat de ramen niet open kunnen, maar omdat het buiten koud was ging er een constante ijskoude luchtstroom door mijn kamer. Eerst had ik daar totaal geen erg in en zat maar in het rond te kijken waar nu eigenlijk die tocht vandaan kwam.

Dacht eerst dat ik in een spookkamer terecht gekomen was en dat de entiteit mij weg wilde hebben.

Pas na het eten ontdekte ik dat die ventilatie gewoon af te zetten was.
Het geloei hield op en het werd een stukje warmer, maar toch bleef het koud. Ik ben maar op tijd naar bed gegaan want ik moest om kwart over 3 er uit.

Nu had ik wel mijn mobiel bij, waar een tijdalarm op zit, maar dit is de derde keer al dat hij het niet doet, dus koop ik maar eens een degelijke wekker, met van die harde bellen. Digitaal is ook niet alles.

Maar, uiteraard kon ik de slaap niet vatten, al hadden ze gezegd dat ik wakker gebeld zou worden. Ik was dus al helemaal aangekleed toen de telefoon ging. Een heel bescheiden belletje.

Uitgecheckt en naar het station, met mijn zware koffer. In een bushokje stonden al 7 snuiters met capuchons over hun hoofd en pratend in een taaltje waar je niks van snapte. Ik vroeg me af of die daar de nacht hadden doorgebracht, en stapte maar wat vlugger door, want ik ben een beetje bang van gespuis, midden in de nacht. Zeker in een grote stad.

Mijn vriendin ( ooit woonachtig in Breda ) heeft eens gezegd dat deze stad 1 van de grootste plekken is waar de criminalitiet hoogtij viert.

Er kwam inderdaad een man in een lange regenjas, onverzorgd utierlijk, die vroeg of hij 10 Euro kon krijgen, omdat hij uit Somalie kwam en hij moest naar Den Haag. Ik zei, naar waarheid, dat ik met de bus mee moest, en God zij dank stond die bus er al ook. Hij liep brutaalweg de bus binnen en leverde het kunstje opnieuw met de chauffeur, een chauffeuse in dit geval, die ook niet op haar mondje was gevallen, en zei, dat zei voor haar Euro`s moest werken, en dat hij dat dan ook maar moest doen.

Man af.

In de bus

Ik vluchtte min of meer de bus in, het was de juiste. Ik was als eerste en enigste in Breda die opstapte. En Miep, zoals het vrouwtje heette, reed eerst een hele ronde, om andere passagiers bij andere plaatsen op te halen. Tilburg, Eindhoven, Den Bosch, Oss, Nijmegen,Arnhem en dan in Didam kregen we gratis koffie en zou moeten blijken wie in een andere bus over moest stappen. Dat lag aan het hotel waar je was ingeschreven, maar, tot Didam reden we samen.

Het was een leuk groepje, Heel gezellig.Ze waren allemaal vrolijk en uitgelaten, ondanks het vroege uur. In Didam stopten we bij Juffrouw Tok, een gezellig restaurantje waar ze knapperend haardvuur hadden en overal beeldjes van kippetjes. Vandaar dus Tok.Heel leuk.

De organisator van Effe Weg, een heel efficiente persoon, die Theo heette, kwam ons vertellen dat de personen voor Hotel Feldwebel ( waar ik bij zat ) over moesten stappen in bus 2. Hé, was ik net gewend aan die leuke groep in mijn bus, en dan moet je weer in een andere bus.Niks leuk.

Slaap kindje slaap

Met tegenzin ging ik in de andere bus. Ze waren allemaal vrij rustig en keken wat gelaten voor zich uit. Ze sliepen veel, dat kwam eigenlijk denk ik omdat ze ook vroeg op moesten en omdat het heel erg druilerig was. De regen kwam soms met bakken uit de lucht.

Ikzelf zat op een gegeven moment ook te slapen, dat is niks voor mij. Ik voelde me niet lekker. Een beetje misselijk, een beetje koortsig. Hazenslaapjes, intensief dromen, in die tussentijd, ineens hoorde ik mijn moeder vragen of ik ziek was. Hé? Ma? Het was een droom.
Dan ben je echt suf. Ik ging maar eens rechtop zitten en pakte een snoepje wat ik had meegenomen. Even wakker worden. Buiten kijken. Regen. Bah, Hoe is het op de achterbank? Zaten ook 3 mensen te maffen . Een vrouwtje met haar mond open. Wat een akelig gezicht. Zo moest ik aan mijn Oma denken en aan mijn moeder. Maar, gelukkig, een tijdje later zat ze een appeltje te eten en met een puzzelboekje.

Ik zakte weer weg, dacht, wat zijn mijn pantoffels toch zwaar aan mijn voeten. Het lijken wel gipspoten.Hé? Ik heb helemaal geen pantoffels aan, wat ís dat nou toch voor suf gedoe...

Ineens moest ik denken aan een kinderliedje dat gezongen werd over Abraham en het beloofde land. "Waren we er maar, waren we er maar."

We kregen een nieuwe chauffeur in de bus. Ene Sjaak. Die maakte je wel wakker. Regelmatig maakte hij een grapje en vertelde wetenswaardigheden want hij was tevens reisleider.

Ik hoorde een vleugje Finkers in zijn praten. Bleek ook dat hij inderdaad uit Almelo kwam.

Aankomst in Soll

Na nog diverse stops kwamen we dan eindelijk om half 9 aan in Soll, 15 km. van Ellmau en Kitsbuhl. Het was uiteraard donker dus zagen we niet veel en het regende nog steeds. Koffers sjouwen, inchecken, je id kaart of paspoort inleveren, wat je pas de andere dag terug kreeg. Even verkleden en dan gaan eten. Welkom geheten met een glaasje champagne ( bubbeltjesappelsap ) tomatensoep met room, kalkoenfilet met champignons/pepersaus en worteltjes. Toe vruchtenijs.

Ondanks dat de katjes muisden werd er toch ook danig gemauwd. Het was een gekakel dat bij juf Tok niet zou hebben misstaan. Maar het kwam misschien omdat ik "de punt af"was, dan kun je weinig hebben.

De andere dag werden we gewekt door de klokken van het kerkje tegenover het hotel. Dat was maar goed ook, want we zouden op stap gaan, maar dat verhaal vertel ik morgen.

vakantie

2008-10-06T14:30:00.001-07:00

3 D kaart voor Margret, kaart voor allen die naar Lourdes gaan

2008-09-27T07:48:00.000-07:00

Twee bijzondere kaarten gemaakt, een voor Margrets verjaardag en een voor Geer en Margret en Martien en Sjan, die mogen ze dan als souvenir hebben voor hun pelgrimstocht. Ik kan wel iedereen die naar Lourdes gaat, de hele bus en zo, een kaart geven, maar dat zou me wel eens duur te staan kunnen komen.

nieuwe kerstkaarten

2008-09-23T07:29:00.000-07:00

Weer hard gewerkt vanmiddag. Het zijn er maar vier geworden maar je vergeet even de regen en de herfstachtige wind.

Oktobermandala

2008-09-21T08:29:00.001-07:00

Weer, na wat gepriegel, een leuke mandala gemaakt voor Oktober.
Iemand opperde het idee om de mandalas op kaarten te plakken, en wie weet, ga ik dat wel doen. Bvb voor een kalender of zo. Of voor een verjaardag. Geen 3D, maar weer eens heel wat anders.

3 kerstkaarten

2008-09-16T11:39:00.001-07:00

Weer wat gedaan. Vanmiddag geborduurd aan de kalender van Winnie the Pooh. Het was helder weer en mijn ogen deden het goed. Alweer wat opgeschoten. Vanavond kerstkaarten gemaakt, zoals te zien is. Ik heb er nu best al een heleboel en zal onderhand mijn agenda er eens op na moeten gaan kijken wie wat krijgt. Want ik maak geen dubbele, maar als er echt een mooie bij zit maak ik een kopie en die gaat dan op gewoon kaartpapier. Dan kun je toch ook zien dat het een 3D afbeelding is.

Weer hard gewerkt

2008-09-15T12:16:00.000-07:00

Weer een paar creaties gemaakt vanmiddag, na een hele ochtend hard werken. Ze worden steeds mooier. Jammer om ze weg te sturen, maar ik maak er maar een kopie van en dan plak ik ze in een album of in een plakboek, dan kan ik er toch zelf ook nog van genieten.

het logo van de vrolijke bloggers

2008-09-09T12:17:00.000-07:00

kerstkaarten die ik vanmiddag gemaakt heb

2008-09-07T10:53:00.001-07:00

De hele middag zitten knutselen en dit is het resultaat. De allermooiste vind ik die roodborst in 3D pyramide en die met dat kerkje op dat blauwe kaartje. Met dat strikje. Die stuur ik rond die tijd ook wel als e-card, want ik vind hem toch wel mooi en wil hem met iedereen delen, maar om het telkens opnieuw te maken, ik had maar 1 afbeelding en die is nu verknipt dus kan ik hem niet nog een keer doen. Dan kopieer ik hem maar of ik maak er een e-card van. Weet niet of ik hem naar Ella stuur of naar Margret.

Eerste 3 D pyramide kerstkaart

2008-09-05T03:24:00.001-07:00

Een nieuwe techniek van 3D, de pyramidekaart. In het begin wist ik niet wat het precies inhield, maar op zich is het heel leuk. Vanmiddag ga ik weer andere dingen proberen.

2 kaarten voor de gouden bruiloft

2008-09-02T05:16:00.001-07:00

Voor de gouden bruiloft van Jo en Sjaak Tak, 19 September. Eens een keertje mijn best op het borduren gedaan. De bruiloft van Jan en Nel Veraart is 2 dagen eerder, maar daar heb ik dus een andere voor gemaakt, hoewel alleen het 3D plaatje anders is. De rest is gescand.

1967/2008

2008-08-29T15:08:00.000-07:00

Het modebeeld keert terug na dik 40 jaar.

De nieuwe bril

2008-08-29T14:47:00.000-07:00

afbeeldingen voor mijn kalender

2008-08-24T07:43:00.000-07:00

Dit zijn dan mijn nieuwste creties op het gebied van mijn verjaardagskalender en de maandelijkse posters die vernieuwd moesten worden. Dan kunnen ze weer 2 jaar dienst doen. Ik ga er misschien een kalender van laten maken.

Foto's van mijn nieuwe kleren, met de zelfontspanner

2008-08-23T13:10:00.000-07:00

Dit is dus andere een gedeelte van mijn nieuwe kleren. Het is wel leuk, en ik zal morgen wat oude kleren nakijken wat er weg kan. Het behorot wel niet direct tot de creatieve dingen, maar in feite ook wel, als je foto's van jezelf maakt.

twee nieuwe kerstkaarten

2008-08-23T13:04:00.001-07:00

Vanmiddag gemaakt. Nu heb ik er 10, zelfgemaakte, maar er zijn er maar 7 waar ik tevreden over ben. Het blijf fröbelwerk.

Geborduurde kerstkaart met oranje kerstboom

2008-08-21T09:07:00.000-07:00

De hele middag bezig geweest op 2 kerstkaarten. Nou ja, dan kan ik weer een paar mensen blij maken.

kerst

2008-08-16T14:06:00.000-07:00

Het leven

2008-08-11T20:03:00.000-07:00

Het leven is als smaak in de mond
Bitter, zuur, zout of zoet
Het wordt je gewoon gepresenteerd
Je kunt niet kiezen wat je eten moet

Thea van Honk

Kaart voor een koperen bruilolft

2008-08-09T02:06:00.000-07:00

Dit is de kaart die ik voor Angelien en Corné gemaakt heb. Angelien heeft volstrekt geen idee waarom ik haar vroeg om de meest recente foto's, niet alleen om een document aan te leggen van familiefoto's, hoe sommigen op hun familie kunnen lijken, dat óók, ga ik ook aan werken, maar tevens om de leuke kaart mee te voltooien, en, wie goed kijkt moet toch toegeven dat ze écht op elkaar lijken.

Tekening

2008-08-08T09:13:00.000-07:00

Deze schilderpoging heb ik vanmiddag ondernomen. Dat kwam eigenlijk door Roy, die gisteren was wezen verven bij zijn nichtje, en hij kwam vol verhalen thuis en het bleek dat er bij het Kruidvat een aanbieding was voor acrylverf,met canvasdoek, verschillende penseeltjes voor 2 Euro en dan zo een set. Ik had alleen de set nog maar te pakken kunnen krijgen. Omdat ik toen ooit eens twee tekeningen had gemaakt die erg goed gelukt waren en omdat het slecht weer was vandaag, heb ik maar een poging gewaagd en zo een set gekocht. Ik heb een tekening gemaakt van dat beeldje wat Ma toen van ons gekregen had voor haar 80ste verjaardag. Het is best wel goed geworden, al zeg ik het zelf. Misschien heb ik toch een beetje het talent geërfd van mijn zus en mijn nichten. En dit is nog maar een eerste poging.Als ke het wat meer onder de knie hebt wordt het weer leuker.

kerstkaart met geborduurde sterretjes

2008-08-03T08:26:00.001-07:00

Deze keer geen 3D maar wel mezelf wat meer toegelegd op het borduren. Het begint al een beetje te komen, maar ik neem nog geen al te grote stappen met teveel gaatjes er tussen, want anders wordt het te ingewikkeld voor me. Maar als je 2 draadjes gedaan hebt gaat het eigenlijk vanzelf en schuif je gewoon op. Het is wel vermoeiend.
En, het nadeel van het knutselen, als je klaar bent moet je een heleboel rommel op ruimen. Maar dan vergaat de Zondagmiddag.

Augustusmandala

2008-08-01T05:30:00.001-07:00

Nog helemaal in de zomerse sferen. Mijn kalenderblad voor de verjaardagskalender in
3D. En een nieuwe mandala. De anderen doen al 3 jaar dienst, en dan is het wel eens tijd om iets te veranderen. Ook de maandbladen worden "ververst. "Kunnen ze ook weer een jaar of 3 mee.

Verjaardagskaar Maria

2008-07-28T14:37:00.001-07:00

Deze kaart heb ik vanmiddag gemaakt, toen het wat regenachtig was. Hij is deels geborduurd en deels in 3D. Je kunt de twee gedeeltes ook apart versturen, bvb als e-card.

geborduurde kerstkaart met 3 D

2008-07-24T11:16:00.001-07:00

Zelf toch nog steeds niet helemaal tevreden, maar ja, ik heb nu toch al 4 kerstkaarten die ik zou kunnen versturen. Op een keer moet ik toch zo een mooie gave kerstkaart hebben dat iedereen er over roemt. Nog maar goed oefenen op het borduren, want dat is best nog moeilijk, vooral op karton. Maar ja, het zal wel komen.
Het begin is er in elk geval en ik heb nu de HJ waar een heleboel geborduurde voorbeelden instaan en ook hoe het moet,daar heb je tenminste wat aan.

geborduurd

2008-07-22T11:25:00.001-07:00

Dit is dan mijn eerste broddelwerkje met naald en draad. Ik ben de hele middag bezig geweest om iets voor elkaar te krijgen en eerlijk gezegd valt het me best nog een beetje tegen. Maar ja, ik wilde natuurlijk tegelijk al veel te veel en je moet het van de grond af aan lezen en doen en niet gelijk een groot object pakken maar wel een objectie dat makkelijk en klein is, bvb een bloemetje of een ruitvorm of een hartje. Dat moet toch te doen zijn? Het is net als Spirelli, je moet heel goed tellen, en als je het uitprikt dan moet je er rekening mee houden dat het in spiegelbeeld komt, dus eigenlijk moet ik symetrische objecten hebben,dat is nog het makkelijkst om mee te beginnen. En betere ogen, maar ja, dat is nou eenmaal niet zo. Ik moet een super fijne naald gebruiken en dan ontzie je het om de draad door het oog van de naald te halen. Ik heb niet meer zo een hulpmiddeltje. Binnenkort maar eens naar een handwerkwinkel.

Moeders ogen (memory)

2008-07-21T10:22:00.000-07:00

Moedes ogen keken stralend de wereld in
Moeders mond lachtte, wanneer zij haar kindje zag
Moeders handen waren altijd aan het werk
en in Moeders hart was een gastvrij plekje, de hele dag.

Moeders ogen keken in het wiegje klein
wanneer haar kindje slapen ging of was ontwaakt.
Moeders mond kuste haar kindje voorzichtig op de wang
Moeders handen hebben haar kindje vol liefde aangeraakt.

Moeders ogen stonden bezorgd als haar kindje ziekjes was.
Moeders mond zong voor haar dochtertje een zoet liedekijn.
Moeders handen streelden teder een ruggetje of buikje
Bij ziekte leed ook Moeders hart enorme pijn.

Moeders ogen stonden vol tranen, toen haar kind naar school ging
Moeders mond stond somber, haar kindje ging voor de eerste keer.
Moeders handen hielden een vuistje in de hare geklemd
In het andere knuistje droeg het kindje een teddybeer.

Moeders ogen straalden, haar kind kwam met een vrijer thuis.
Moeders mond lachtte. Ze zouden samen trouwen gaan.
Moeders handen hielpen met de uitzet mee.
Moeders hart ging van opwinding vlugger slaan.

Moeders ogen verlustigden zich aan een wiegje klein.
Moeders mond beefde een beetje, tussen lachen en huilen in.
Moeders handen streelden het eerste kleinkind
Moeders hart sloeg van tedere min.

Moeders ogen zijn gesloten, als in woordloos gebd.
Moeders mond glimlacht sereen, een beetje moe.
Moeders handen zijn voor altijd gevouwen.
Moeders hart vloog naar de hemel toe.

Dag lieve moederogen, dag altijd lachende moedermond.
Dag strelende zorgende moederhanden.
Dag moederhart dat geen slagen meer geeft.
Verbroken zijn ineens alle banden.

Mijn ogen staan vol tranen.
Mijn mond beeft, er is geen lach
Mijn handen vouwen zich in stil gebed.
Mijn hart is bij je. Elk uur van de dag.
Tot ziens, mam.

Een beetje triest gedicht, maar ik heb het Zaterdag geschreven, toen ik vol was van dat het gisteren de eerste jaargetijde was van Ma en om het wat me af te schrijven, zij het in tranen, heb ik dit gedicht gemaakt. Ik heb er veel succes mee gehad en het is dikwijls gelezen. Daar ben ik blij om. Dan schrijf je niet voor niets.

Een kaart in Opdracht

2008-07-21T10:19:00.001-07:00

Een kaart voor Huub van Eyk. Leny vroeg mij , of andere hobbymaatjes, om een leuke kaart te maken voor haar man, die 5 augustus 56 jaar wordt, en hij doet altijd veel voor Leny, en daar was ze hem dankbaar voor. Hij houdt van tuinieren en van vogeltjes, dus heb ik er maar van alles bijgehaald en het is best een leuke kaart geworden, al zeg ik het zelf.

Verjaardagskaart voor Paul

2008-07-18T13:00:00.000-07:00

Wederom een kerstkaart met 3D

2008-07-18T12:51:00.000-07:00

de eerste kerstkaarten

2008-07-17T21:09:00.000-07:00

Dit zijn mijn eerste kerskaarten die ik vanuit een pakket gemaakt heb, een pakket van 3 kaarten, met stickervellen en 3D objectjes. Het is bedoeld als oefening, nog niet om ze echt op te sturen want de groene is niet helemaal goed gelukt, omdat de sticker dubbel ging zitten en nu zit er een vouw in. Die kun je zo niet wewgsturen, maar, het was leuk om er alvast mee bezig te zijn. Zeker nu het nog steeds geen echte zomer is,in vergelijk met vorig jaar.

een kaart voor Gwen

2008-07-15T13:59:00.001-07:00

Dit is de kaart die ik voor Gwen ontworpen heb, van voren in 3D en van binnen met plaatjes van Printmaster en een bewerking van Gwens gezichtje, van de foto die Linda me heeft over gemaild. Ik denk wel dat ze het leuk zal vinden. Mijn volgende project is de verjaardagskaart van Paul Verbeek, die komt morgen op de site.

ik ben lid van de new blog world

2008-07-15T04:16:00.000-07:00

IN BAD

2008-07-13T07:28:00.000-07:00

IN BAD

Spetter, spieter, spetter,spat.
Ik mag vanavond weer in bad.
Lekker in het warme nat
in de badkuip. Feest is dat.

Met de zeep en met mijn boot.
Ja, ik heb een héle vloot.
De scheepjes zijn klein en de scheepjes zijn groot.
s'zomers drijven ze in de sloot.

Het water is niet koud, oh nee.
Het is nog fijner dan de zee.
Kom jij lekker met mij mee?
Het is wát leuk. Echt waar. Joechee.

Alleen, al na een dik kwartier
is het voorbij met het vertier.
Mam bederft dan mijn plezier
Dan wordt het water koud, en, geen gemier.

Dan is het met de pret gedaan
en moet ik mijn pyjama aan.
Dan rolt er langs mijn wang een traan.
Mam zegt:"Ach joh, stel je niet aan.

Maar. een week is snel voorbij
Dan heb ik weer lol en ben weer blij.
Ik mag weer in bad en roep hard:"Joechei."
want in bad gaan is een feest voor mij.

LUS IK NIE

2008-07-11T14:04:00.000-07:00

Mama zegt dat ik moet eten.
Daarvan wordt ik sterk en groot,
maar, dat mag je van me weten,
ikke lust alleen maar brood.

Witlof, spruitjes, bladspinazie,
macaroni, schorseneer of prei,
bloemkool....nee, dat hoef ik echt nie.
Daarmee maak je mij niet blij.

Alleen met brood kun je me verblijden.
Brood met kaas of jam of stroop.
Dat zal makkelijk door mijn keeltje glijden
en dan eet ik ook een hoop.

Wat is er mis met boterhammen?
Ik eet heus wel warm, hoor, echt wel.
Maar van aardappels ga ik vlammen
en van vlees krijg ik kippevel.

Daarom griezel ik alle keren
bij een bord vol met puree.
Alleen als ik een boterham mag smeren
dan pas ben ik echt tevree

kaarten voor zuster Damiaan

2008-06-28T12:58:00.001-07:00

een zonnige vakantie toegewenst

2008-06-28T12:55:00.000-07:00

De afbeelding is eigenlijk voor op een vernieuwde verjaardagskalender maar kan ook heel goed dienst doen als vakantiekaart.

Bedankt

2008-06-28T12:50:00.000-07:00

Eem bedankkaart, in alle gevallen toe te passen.

voor een rijbijwijs

2008-06-28T12:44:00.001-07:00

Deze afbeeldingen zijn van een kaart voor Maria, als ze haar rijbewijs zou halen, wanneer ze 9 Juli rijexamen moet doen. Hopelijk haalt ze het deze keer.

Voor mijn jarige nichtje

2008-06-23T13:21:00.001-07:00

voor een jarige dolfijnengek

2008-05-15T12:13:00.001-07:00

Dit zijn de afbeeldingen die ik gisterenavond en vandaag heb gemaakt voor Martijn. Hij is pas 8 Juli jarig, maar ik verveelde me en ik had nog een knipvel ergens met dolfijntjes,en dat kwam dus goed van pas.

Moederloze Moederdag

2008-05-10T18:24:00.000-07:00

Moederloze Moederdag

‘k ga mijn moeder bloemen brengen
Want het is immers Moederdag?
Dan kom je met geschenkjes aan
En je groet haar met een lach.

Een moeder is er om te eren
Ze staat altijd voor je klaar.
Dat vinden wij vanzelfsprekend
Maar dat is toch niet helemaal waar.

Bij de post reclamefolders.
Op de computer krijg je mail.
Denk aan onze lieve moeders.
Hemeltje lief, wat is er veel.

Achter de etalageruiten
Ligt het mooiste wat je kent.
Want een Moeder is je dierbaar,
Daarom ook wordt zij verwend.

K’ga mijn moeder bloemen brengen
Maar mijn moeder is niet thuis.
Ik kan alleen nog maar wat bidden
Op dat plekje, bij haar kruis.

Dit is voor een heleboel mensen
Een dag helaas ook vol verdriet.
Omdat Mam er niet meer is.
Maar dat weten anderen niet.

‘k ga mijn Moeder bloemen brengen
Bij haar portret ontsteek ik licht.
Ik kijk met weemoed naar de foto
Van haar lachende gezicht.

’t Is nog maar zo kort geleden
En al is het al een hele tijd
Niets zal ooit nog hetzelfde wezen
Je lieve ouders wil je toch niet kwijt.

`k Ga een moeder bloemen brengen
in de kerk, het vaderhuis
`k steek een lichtje bij haar aan
en sla vol eerbied nu een kruis.

Het beeld van onze Heilige moeder
kijkt vol liefde op mij neer.
Ik kan háár altijd nog bezoeken,
de Moeder van onze Lieve Heer.

Dat lege plekje zal altijd blijven
Die foto, dat kruisje,het kaarsje ,de pijn
Ook al kun je haar niet meer spreken,
je Moeder zal er altijd voor je zijn.

Wel triest getint, maar het is nu eenmaal zo. Vele mensen hebben geen ouders meer en daarvoor geldt geen moederdag of vaderdag of verjaardag . Het hoort ook bij het leven, helaas.

Zelf gemaakt

2008-05-04T13:57:00.000-07:00

Vandaag gaat het super. Nu eens niet creatief met kaarten of gedichten, maar wel met foto's. Met de zelfontspanner. Gisteren heb ik ook een filmpje gemaakt maar ik wist niet hoe ik hem verder over moest zetten of op moest slaan en daarom heb ik het maar gewist. Vanavond legde ik mij eens toe op het foto's maken met de zelfontspanner.
Er zijn twee hele mooie foto's uitgekomen.

2008-04-20T12:30:00.000-07:00

Mijn allereerste spirelli die officieel met een voorbeeld gemaakt is. Voor Bep.

3D voor Roy en Dave

2008-04-20T12:14:00.001-07:00

De twee jongetjes hebben allebei feest. Roy is jarig en Dave doet zijn communie.
Nu tante al een beetje overweg kan met 3D is het een origineel gegeven om een leuke kaart samen te stellen.

Spirelli

2008-04-01T11:34:00.000-07:00

Bij een foto

2008-03-19T09:22:00.000-07:00

Er schommelt een wiegje in 't bloeiende hout.
Een wiegje met bloemengordijntjes.
Dat hebben twee vogeltjes samen gebouwd
en zie eens, hoe keurig en fijntjes.
Als 'windeke speelt,
de loverkens streelt,
dan schommelt het tedere wiegelijn mee
als scheepje op deinende zee.

In 't schommelend wiegje is 't wonder geschied.
Uit d'eitjes zijn jongen geboren.
Nu zingt in verukking de vogel zijn lied,
een liedje, zo zoet om te horen.
Hoe 't jubelt door't hout
en schatert door 't woud.
En moedertje dekt ze, van 't luisteren niet moe
met koest'rende vleugeltjes toe.

vlindertjes

2008-03-11T10:09:00.001-07:00

Zelfverzonnen 3 D exemplaar voor de zwangerschapskaart. Ik heb nu de smaak te pakken
en voel me écht creatief. Het wordt steeds leuker, ook met de tentoonstelling.
Moet veel opnieuw doen, maar ik heb nog lang geen deadline.

De tweede kaart

2008-03-10T12:35:00.000-07:00

Dit is dan het tweede exemplaar van een 3D paaskaart.
Het is heel bewerkelijk, maar wel leuk om te doen, vooral als het
zoals vandaag vreselijk slecht weer is.
Helemaal niet buiten geweest vandaag.

pasen 2

2008-03-10T12:29:00.001-07:00

Eerste 3 D paaskaart

2008-03-09T10:24:00.001-07:00

Dit is mijn eerste 3 D kaart die ik gemaakt heb. Eigenlijk is de techniek niet zo moeilijk maar wel uiterst bewerkelijk, vanwege het knipwerk en de blokjes foam die nogal plakkerig zijn. Maar het is wel boeiend. Ik probeer het nu ook te gaan doen met mijn objecten van Alfa en Omega. Dat maakt het levendiger.

Verjaardag van Ma

2008-02-24T13:26:00.001-08:00

Wie goed op de datum let
snapt, waarom we een bloemetje hebben neergezet.
Je hoefde je zelf nu niet meer druk te maken
en over je verjaardag nerveus te raken.
Ondanks dat je niet meer bij ons bent
wordt je voor je verjaardag met een bloemetje verwend.

Van Harte Gefeliciteerd met je 85ste verjaardag.

overlijden

2008-02-17T09:35:00.001-08:00

Helaas hoort ook de dood bij het leven. Daar kun je niet omheen. Hier een voorbeeld van een zelfgemaakte condoleancekaart. met de volgende tekst

Je bent nu vrij van angst en pijn.
Graag zouden we willen dat je nog bij ons kon zijn
maar je was zo ziek en moe
en gisteren vloog je naar de hemel toe.
Al doet jou afscheid ons erg zeer,
jij bent nu het dichtst bij onze Lieve Heer.
Tot ziens, lieve schat.

De mooiste ster aan het firmament,
ik weet zeker, dat jij dat bent.

Valentijn voor overledenen

2008-02-10T08:54:00.000-08:00

Voor onze ouders

V eel aandacht mochten wij van jullie ontvangen
A ltijd waren jullie goed voor iedereen.
L iefde, daar hoefden wij niet naar te verlangen.
E en warm nestje om je heen.
N oodlijdenden werden door jullie bijgestaan,
T reurenden werd moed en troost gegeven.
IJ verig hebben jullie steeds goed gedaan.
N u worden jullie beloond met het Eeuwig Leven.

Ondanks dat jullie er niet meer zijn
gedenken wij jullie toch met VALENTIJN

VUT mannelijke collega

2008-02-05T12:13:00.000-08:00

Wat? Jij? Met pensioen?
Ga weg. En wat wil je dan allemaal later gaan doen?

Oh, er is genoeg. Auto rijden, wandelen langs het strand
en op vakantie naar het buitenland.

Toch jammer dat je gaat.
Je was een fijne collega, een echte kameraad.
Al hebben we van jou vertrek best wel spijt,
het ga je goed, en, geniet lekker van je vrije tijd.
Tot ziens.

VUT vrouwelijke collega

2008-02-05T11:58:00.000-08:00

Deze wijn smaakt ons niet goed
omdat je ons verlaten moet.
Je houd nu op met werken
en dat zullen je collega's wel merken.

H eel wat jaren waren wij samen
A ls collega's en als vriendinnen.
R ebbelend over de kids, als we bij elkander kwamen
T ijdens de pauze. Er was steeds wel iets leuks te verzinnen.
E n nu, nu ga je bij ons vandaan.
L euk is zoiets niet, dat valt niet te ontkennen.
IJskoud is ons hart, nu jij moet gaan.
K on je maar blijven. Het is best wennen.

D och, je wilt het rustiger aan gaan doen in je leven.
A andacht aan de kleinkinderen geven.
N ogmaals, het spijt ons, jou afscheid doet ons pijn.
K om nog eens langs, je zult altijd welkom zijn.

Je liefhebbende collega's.

30 jaar getrouwd

2008-02-04T09:09:00.000-08:00

Hij vroeg haar en, ze zei "Ja"meteen.
Dat alles is nu 30 jaar geléén.
Al was er wel eens pijn of verdriet,
neenee, kwijt wilden ze elkander niet.
Ook geluk werd hun deel, dat is waar,
en, ze houden nog steeds van elkaar.

2008-02-02T09:33:00.000-08:00

carnaval

2008-02-02T09:05:00.000-08:00

Eens in het jaar is het vastentijd.
Men host over straat in gekke kleren
en probeert zo snel mogelijk het carnavalslied te leren.
Wel 3 lange dagen maakt men jolijt

Op Dinsdag is het haast gebeurd,het carnaval
Er zijn mensen met een kater
Straks is het gedaan. De hoofdpijn komt later.
De klok slaat middernacht. Daar is de vasten al.

bruiloftsverjaardagen

2008-01-30T08:12:00.000-08:00

25 jaar beloofde trouw.
Een kwart eeuw samen, man en vrouw.
De huwelijksboot heeft vaste koers gevaren
hoewel er soms ook zware tijden waren
maar ook wel voorspoed op zijn tijd
vol liefde en saamhorigheid.
Dankbaar voor deze 25 jaar
feliciteren wij het zilveren paar

Toen

2008-01-27T09:44:00.000-08:00

Je gaf haar altijd al te eten
en ze wilde van jou ook wel weten.
En, op een dag met Valentijn
vroeg je:"Wil je de mijne zijn?"
Gretig zei ze:"Ja, heel graag."
Het resultaat zien we vandaag.
Veel geluk lieverds.

HUWELIJK

2008-01-26T08:14:00.000-08:00

TEKST VAN HET GEDICHT

Er zijn momenten in je leven dat je moet nemen of moet geven.
Het is niet altijd even fijn. Soms is er ook verdriet en pijn.
Men heeft wellicht een schouder nodig. Wat troost is vaak niet overbodig.
Je kruipt tesamen, warmt elkaar. Een aai over je rug, een streling door je haar.
Een kneepje in je wang. "Stil maar, 't is okee."
Je voelt je samen één, ook al ben je met zijn twee.
De liefde geeft je een gevoel van tederheid.
Je belooft ernstig:"Ik wil je niet kwijt."
Blijf genieten van jullie besluit. Blijf dromen van het mooie dat je is overkomen.
Vergeet echter niet, er is slecht één macht. Hij heeft jullie bij elkaar gebracht.
Dank, Heer, voor dit samenbinden.
Dank, dat zij elkaar mochten vinden.
Zie glimlachend neer op dit bruidspaar samen.
Bescherm hen en leidt hen. Dank U. Amen.

tekst uitnodiging

2008-01-24T09:04:00.000-08:00

Ik ga jullie iets heel leuks vertellen.
Zondag ga ik mijn communie doen, in de parochiekerk.

Waar: Parochiekerk Den Haag

Wie: Pater Gregorius Kropman
Voorganger Hendriksen

Wanneer: Om 11 uur begint de kerk, en daarna thuis feest.

Spannend hoor. Komen jullie ook? Groetjes van Anouk.

uitnodiging voor een communiefeestje

2008-01-24T08:58:00.000-08:00

Tekst van het versje

2008-01-24T08:41:00.000-08:00

Het is voor jou groot feest vandaag.
Iets heel moois gaat je overkomen.
Je bent er al weken over aan het dromen.
Je wilt het allemaal zo graag.
Maar wat gebeurt er dan toch allemaal?
Je mag communie doen. Dat is heel bijzonder.
Je mag het meemaken, het grote wonder
wat je al kent uit het evangelieverhaal.
Jezus heeft eens iets gedaan
toen bij met de apostelen zat te eten.
Hij gaf hen brood en wijn, dat zul je ook wel weten.
Hij zei:"Als je hiervan eet en drinkt kan ik jou verstaan.
Je kunt me alles vertellen, over alles spreken en alles zeggen.
Daar hoef je niets van uit te leggen
want ik begrijp gewoon ieder woord."
Dat gebeurde, toen hij het brood brak en deelde van de wijn.
Dat ga jij nu ook beleven.
Straks wordt jou het brood gegeven
en dan zal Jezus bij jou zijn.
Dan kun je hem bedanken, voor al het
goede wat vandaag geschiedt.
Met je handen samen en je ogen dicht.
En ver boven je, boven het zonnelicht
is Jezus, die lachend naar jou ziet.

versje voor bij een communie

2008-01-24T08:29:00.000-08:00

Uitnodiging

2008-01-22T12:47:00.000-08:00

Onze lieve Engelina wordt Zondag gedoopt.
Dit gebeurt om half twee in de parochiekerk alhier.
Na afloop van de doop zijn jullie van harte uitgenodigd om koffie
bij ons te komen drinken, met gebak............Iedereen is welkom.

Familie M. Mus.
Vrolijkstraat 16
5556 AB Valkenburg

Doopsel

2008-01-22T12:35:00.001-08:00

Vandaag, lief kindje, heb jij feest.
Je wordt gedoopt, in de naam van de vader,de zoon en de heilige Geest.
Dat is best spannend, zeker voor jou, voorwaar.
Je vindt het vast allemaal een beetje raat.
Je krijgt water op je kopje
en olie ook, een dropje.
Door het doopsel van onze Lieve Heer
ben jij beschermd, telkens weer.
Engeltjes zullen je vergezellen
en je in de nacht van goed en kwaad vertellen.
Men steekt voor jou een doopkaars aan
voordat ze weer naar huis toe gaan.
Papa, mama, broer of zusje
geven jou, de dopeling, zacht een kusje.
Geloof, Hoop en Liefde zul je voortaan in je leven tegenkomen,
nu je door de Doop voor de kerk bent aangenomen.

Gefeliciteerd met dit eerste Sacrament.